Nocą Katinie znów śnił się koszmar,który dręczył ją zaledwie dzień wcześniej.Tym razem widziała w nim więcej szczegółów niż wtedy.Słyszała głos prześladowcy.A także widziała jego posturę oraz włosy.Twarz jednak była otulona mrokiem przez,który nic nie było widać.Ten opis był jej znajomy,lecz po przebudzeniu miała mętlik w głowie i powoli zanikało to co wyniosła ze snu.......
*Rankiem*
Dziewczyna obudziła się dość wcześnie bo o 6 30 i do tego kompletnie nie wyspana.Rzecz jasna powodem tego był jakże budzący niepokój sen.
Tamtego bardzo upalnego dnia Katina postanowiła ubrać miętową koszulę i buty,białe spodenki oraz różowiutką kamizelkę.Do tego włosy spięła w wysoki kucyk.Wzięła swój uroczy plecaczek w sówki i zeszła na dół.Tam ze śniadaniem czekali na nią Angeles,Betita oraz Pablo.
-Kochaniutka choć na śniadanie-powiedziała kobieta
-Nie mogę spóźnię się do szkoły
-Do szkoły?-zaśmiała się
-Z czego śmiejesz się Angeles?-mruknęła
-Zupełnie zapomniałam ci powiedzieć że będziesz uczyć się w domu
-Jak to w domu?-słuchała ze zdziwieniem
-W domu moim zdaniem więcej się nauczysz niż w szkole pełnej różnej młodzieży do tego hałaśliwej.
-Ale..
-Żadnych ale Katino.Myślę że tak będzie lepiej.Dziś masz wolne.Zajęcia zaczniesz od jutra.
-Dobrze ale i tak wychodzę
-Gdzie?
-Do studia el Tiempo
Angeles strąciła na podłogę szklankę z której właśnie piła.Szatynka nie wątpliwie zdziwiła się reakcją trzydziestolatki.
-Coś się stało?spytała Katina.
-Chodzisz tam na zajęcia?
-Nie..odwiedzam tam tylko przyjaciółkę-skłamała.Widziała po zachowaniu Angeles ze kobieta nie ma dobrego zdania o tej szkole.A może chodziło o co innego?
-Uff całe szczęście-powiedziała cicho.
-Co powiedziałaś?spytała podejrzliwie
-Nie nic...-odparła
-Słyszałam przecież.Powiedziałaś "Uff całe szczęście'',miałaś z tą szkołą coś wspólnego?-brnęła dalej
-Nie po prostu słyszałam o niej wiele złego-skłamała
-Niech będzie ja wychodzę.Do zobaczenia
Katina wyszła i trzasnęła drzwiami.Betita siedząca przy Angeles była rozczarowana jej postawą.Pablo z resztą również.Oboje patrzyli na nią przenikliwym wzrokiem.
-No co tak na mnie patrzycie?Co ja jej miałam powiedzieć?To dopiero pierwszy dzień i już mam jej o wszystkim mówić?
-Może i nie,ale Angeles złotko po co kłamać?Lepiej było w ogóle nie odpowiadać z resztą czemu tak zareagowałaś na wieść o Studio?
-Betito już zapomniałaś kto tam uczy?
-Nikt nie przychodzi mi do głowy-powiedziała po głębokim zastanowieniu.
-Alejandro Betito,Alejandro...
-Ach no przecież!Przypomniałam sobie.Myślisz że domyśli się że Katina to....?
-Nie..jeżeli Kati tam nie uczęszcza nie będzie znał jej nazwiska.Przecież jej nigdy nie widział-przerwała Beticie Angeles.
-A no faktycznie.
-Angeles mi to wszystko się nie podoba-powiedział Pablo.
-Pablito tobie nie musi się podobać.Mi chodzi o to by na razie utrzymać wszystko w tajemnicy.
-Ale ile jeszcze chcesz to trzymać w tajemnicy?Ile jeszcze zamierzasz kłamać?Nie możesz jej trzymać w niewiedzy.Powinna znać prawdę o sobie a przede wszystkim o swoim ojcu.
-Pablo zakończmy ten temat.Wszystko w swoim czasie.
Angeles wstała z krzesła i poszła do swojego pokoju.Pablito i Betita siedzieli jeszcze w jadalni dyskutując na temat sekretu,który wszyscy troje ukrywali przed młodą szatynką.Czy ten sekret był na tyle delikatny by go ukrywać?Otóż tak.Dotyczył osoby bliskiej a za razem tak bardzo obcej piętnastolatce-jej ojca.....
sobota, 9 sierpnia 2014
sobota, 2 sierpnia 2014
Rozdział 15 Cudowne miejsce
*Cztery godziny później*
Katina skończyła zajęcia. Poszła do swojej szafki i wyjęła parasolkę bo zobaczyła że pada.Gdy już to zrobiła wyszła przed studio rozłożyła parasol i poszła przed siebie. Zatrzymał ją Gabriel
- Możemy porozmawiać ? - spytał pewny siebie myśląc że dziewczyna się zgodzi
- Przykro mi nie mam czasu - powiedziała
- Proszę 2 minuty - nalegał
-No dobrze - zgodziła się
- Słuchaj wiem że ciebie skrzywdziłem ale ja nie mogę przestać o tobie myśleć gdybyś mi dała szansę..- - A więc ty chciałbyś kolejną szansę - przerwała mu śmiejąc się
- Co cię tak śmieszy ? - spytał zdenerwowany
- Ty - powiedziała i odeszła. Nie chciała słuchać Gabriela
- NIGDY nie dam mu kolejne szansy - powiedziała w myślach i poszła przed siebie.Idąc tak zamokłą alejką zobaczyła Angeles.Kobieta rozmawiała przez telefon.Podeszła do niej.
Witaj Angeles-powiedziała
-Oddzwonie za chwilkę-powiedziała do słuchawki po czym dodała-Witaj skarbie.Mam dla ciebie dobrą wiadomość.
-A jaką?-zmarszczyła czoło
-Już dziś możesz się do mnie wprowadzić
-To wspaniale!krzyknęła
-Pani dyrektor już o tym wie.O 16 przyjadę po ciebie i twoje rzeczy.A teraz pozwól że odejdę mam jeszcze 2 sprawy do załatwienia.
-Dobrze Do Zobaczenia
Katina była w niebo wzięta.W końcu mogła liczyć na normalny dom.Jednak jak się głębiej zastanowiła wyleciało jej z głowy że Elisa zostanie sama.Dziewczyna posmutniała odrobinkę.Nie chciała zostawiać swojej siostry.Weszła do budynku.Z trudem wchodziła po schodach.Gdy już weszła do pokoju zastała tam Elise i Rodriga całujacych się.Katina lekko się skrępowała.Głośno odkaszlnęła.Para oderwała się od siebie.
-O katina co słychać?-spytała dziewczyna
-Mam troszkę smutną wiadomość-posmutniała po czym dodała -Wyprowadzam się dziś -westchnęła
-Już dzisiaj?
-No tak.Ale będziemy się widywać?
-No jasne.Wejdziemy po mojej drabinie-zażartował Rodrigo
-Hahaha ty masz pomysły i za to cie kocham-powiedziała Elisa do swojego swojego chłopaka całując go w policzek
-Dobra ja idę się spakować.
Lista rzeczy które zabrała ze sobą Katina była ogromna.Zabrała ze sobą zdjęcia z siostra i jej chłopakiem,Balncą oraz Stefanem do tego rzecz jasna kosmetyczkę ulubione sukienki,spódniczki,buty,spodnie oraz tuniki i sweterki.Nie mogła również zapomnieć o swoich ''pierdołkach'' takich jak figurki,pozytywka,szkatułka oraz ulubione książki.
-Resztę rzeczy rozdaj dziewczyną z placówki.Ja już ich nie potrzebuję a im z pewnością się przydadzą-powiedziała do siostry
-Dobrzę tak zrobię.Na pewno się ucieszą-uśmiechneła się
Katina z uśmiechem na twarzy wyszła z budynku.Tam już czekała na nią Angeles oraz jej szofer.Pomógł jej wsadzić walizkę do bagażnika po czym otworzył jej drzwi od auta.Dziewczyna wsiadła a zaraz po niej Angeles.Katina przez całą drogę milczała i zastanawiała się jak jej będzie w nowym domu.Po 20 minutach dojechały na miejsce.Wysiadając z samochodu nastolatka ujrzała piętrowy dom w kolorze kremowym z dużym balkonem.Na ogródku znajdowała się oczko i fontanna oraz sporo miejsca do wypoczynku.Była zachwycona tym niesamowitym otoczeniem.Kati i Angeles ledwo co przekroczyły próg a rzuciła się na nie ciemnowłosa kobieta koło piędziesiątki.Dziewczyna się wystraszyła ponieważ wleciała na niż z nienacka.
-Kochana witaj w nowym domu-powiedziała kobieta całując dziewczynę po policzkach
-Dosyć Betita wystarczy-powiedziała Angeles
-Oj przepraszam troszkę się zagalopowałam-zaśmiała się
-Katina poznaj to Betita nasza gosposia.Betita to Katina moja podopieczna.
-Bardzo mi miło panią poznać-uśmiechnęła się do uroczej Kobiety
-Mi też bardzo miło.Mam nadzieje że się zaprzyjaźnimy-zahihotała
-Też na to liczę-powiedziała
Wtem ze schodów zaczął schodzić wysoki ciemnowłosy mężczyna koło trzydziestki.Ubrany nieco ekscentrycznie.Wyglądał na szalonego projektanta mody-Co to za hałasy.Betito znowu wpadłaś w euforię?-powiedział swoim nad zwyczaj sympatycznym głosem po czym dodał-o kogo ja tu widzę ty pewnie jesteś Katina czyż nie?Angeles dużo o tobie opowiadała.Miło mi cię poznać-całuje ja w rękę
-Katina to Pablo mój partner biznesowy-powiedziała kobieta
-Miło mi
-Teraz zostawię wam kochani muszę pokazać Kati jej pokój.Betito czy po tym jak zaprowadzę już naszego nowego domowniczkę do jej nowego lokum pokazałabyś jej jeszcze kuchnię oraz resztę pomieszczeń?-spytała starszą kobietę
-Ależ oczywiście kochanieńka-uśmiechnęła się
-Bardzo dziękuje-odwzajemniła uśmiech.
Nastolatka wraz z jej opiekunką weszły schodami na górę.Znajdowały się tam 3 pokoje-pokój Angeles,Katiny oraz Betity.Korytarz pomalowany był w kolorach jasnej kawy z dodatkami turkusu.Na końcu korytarza wisiało duże lustro.Pokój znajdował się po prawej stronie.Dziewczyna nacisneła klamkę i powolutku otworzyła drzwi.Zamarła stojąc w drzwiach.Pokój był przecudowny.Cały pomalowany na jej ulubione kolory-kremowy i czereśniowy.Na ścianie nad łóżkiem wisiał biały zegar w nowoczesnym stylu..Dodatkowo znajdowała się tam wnęka udająca półkę.Było to doskonałe miejsce na zdjęcia oraz inne ozdob.Szafa znajdowała się po drugiej stronie pokoju wbudowana w ścianę.Obok niej stało sobie biurko oraz fotel na kółkach.Podłoga była jasna.Na niej leżał dywan w odcieniu czereśni.Na suficie wisiał kryształowy żyrandol.Na przeciwko drzwi znajdował się balkon z którego można było podziwiać centrum Madrytu.Był to pokój wprost idealny.Katina długo stała w milczeniu i nie mogła się nadziwić.Z amoku wyciągneła ją Angeles potrząsając ją lekko.
-Katina czy wszystko w porządku?-spytała zatroskana
-Ttakkk-jąkała się
-Podoba się pokój?spytała ponownie.Nastała chwila milczenia. Katinie przeszło jąkanie i mogła normalnie mówić.
-Ogromnie!Jest przecudowny!Dziękuje!-krzykneła radośnie
-Nie ma za co kochana-zaśmiała się
-To rozgość się a potem zejdź na dół.Betita pokaże ci inne pomieszczenia a o 20 mamy kolacje.
-Dobrze-powiedziała
Angeles wyszła z pokoju.Katina padła na swoje duże białe łóżko na plecy by mogła swobodnie spoglądać na sufit,na którym zamieszczony był mieniący się kryształowy żyrandol.Podniosła się do pozycji siedzącej,wstała i wyszła na balkon.Była zachwycona widokami "Stąd widać całe miasto,na pewno spędzę tu nie jeden wieczór" powiedziała do siebie.Do pokoju weszła Betita.
-Złotko już się rozgościłaś?Chciałabym pokazać ci dalszą część domu-powiedziała starsza kobieta
-Tak już idę
Oby dwie schodzą do schodach.Betita poślizgneła sie na schodach i spadła ze stopnia.
-Cholipka co za głupie schody ja się kiedyś przez nie zabiję-zaśmiała się kobieta.Katina również się zaśmiała po czym powiedziała-na pewno z tobą nie będzie mi nudno
-Oj dziecino możesz być tego pewna
-Wiecznie tu słuchać jakieś hałasy.Betito co tym razem zrobiłaś?-chwycił się za czoło szatyn
-Nic Pablito potknełam się tylko na schodach-machneła ręką
-Pokazałaś już Katinie resztę domu-spytał
-Właśnie zamierzałam to zrobić-zeszła ze schodów
-W takim razie ja nie przeszkadzam.Muszę udać sie do biura raczej dziś mnie już nie zobaczycie.Dobranoc-wyszedł z domu
-To jak co zamierzasz pokazać mi pierwsze?-powiedziała uradowana Katina
-Najpierw udajmy się do mojego ulubionego pomieszczenia-wzieła dziewczynę za ręke i zaprowadziła ją do kuchni
Całe pomieszczenie wyglądało bardzo pięknie.Szafki były w kolorach bieli.Wnętrze orzywiały ściany w kolorze jasnej zieleni i różnorakie rośliny i zioła stojące na środku blatu kuchennego oraz na parapecie przy oknie,których zapach unosił się w całej kuchni.
-Cudownie tutaj-powiedziała z zachwytem Katina
-Tak wiem.Dlatego to moje ulubione pomieszczenie.Unosi się tu zapach bazyli i kolędry,który wprost ubóstwiam.To teraz udamy się do ogrodu.
Obie wyszły z kuchni i udały się do ogrodu do którego można było dostać się jedynie przechodząc przez salon,który był też niczego sobie.Pomalowany na jasny odcień brązu.Podłoga była wykonana z brzozowych desek,pięknie pasujących do całego wnętrza.Sofy stojące nieopodal schodów obite były skórzaną tapicerką.Elegancji dodawały mu obrazy oraz rozmaite wazony i inne dekoracje.Najbardziej zauważalnym i najciekawszym punktem w owym salonie był bezkompromisowo olbrzymi czarny fortepian.Była to istna perełka,która cieszyła oko.Katina wiedziała że na tym cudownym instrumencie z pewnością skomponuje wiele pięknych piosenek.Dziewczyna wraz z gosposią przekroczyły próg drzwi,które prowadziły do ogrodu.Tam również pietnastolatka doznała zachwytu.Ogród był pełen zieleni.Przy płotku oddzielającym ogródek Angeles od jej sąsiada Gregorio posadzone były różnorakie,kolorowe kwiaty między innymi róże.Na uboczu wykopane było oczko wodne z małą fontanną.Troszkę dalej znajdował się drewniany podest łączony z dachem pod,którym stały krzesła i stół.Tuż obok niego wybudowany był ceglany grill.Było to z pewnością dobre miejsce na spędzenie wolnego popołudnia lub nawet wieczora w towarzystwie znajomych.Kawałek ogródka był pusty.Katina pomyślała,że będzie rozkładać sobie tam koc i będzie czytała książki w słoneczny dzień.
-I jak ci się podoba?-spytała kobieta
-Jest na prawdę piękny-uśmiechnęła się
-Które pomieszczenie najbardziej ci się podoba?
-Rzecz jasna mój pokój i ........ salon.Stojący tam fortepian jest po prostu bajeczny.Będę grała na nim z radością.A czy Angeles na nim gra?Z tego co wiem to ona nie potrafi grać na fortepianie.
Beticie zszedł uśmiech z twarzy.Było widać ze ciężko było jej odpowiedzieć na pytanie.Bowiem skrywała przed nią pewien sekret.Sekret o którym przynajmiej na razie nie mogla wiedzieć
-Coś się stało?
-Nie nic nic.......
-Nie kłam proszę cię
-No dobrze powiem.Ten fortepian należał do narzeczonego pani Angeles.
-Należał?-zdziwiła się
-Tak ponieważ zmarł jakieś pół roku temu.Biedaczka całkiem się załamała.
-Był muzykiem?
-Dziecinko tego tematu nie wolno poruszać w tym domu.Na razie nie pytaj o to innych domowników Zgoda?
-Zgoda
-Dobrze to pokazałam ci już cały dom.Teraz pójdę zrobić kolację.
-Pomóc ci może?
-Nie nie trudź się dam sobie radę.Idź na górę lub co tam chcesz.-powiedziała z uśmiechem na twarzy kobieta
Betita wróciła do środka domu.Katina została jeszcze na ogródku.Księżyc tak cudownie odbijał się w oczku wodnym.Po 5 minutach poszła do salonu.Postanowiła zagrać na fortepianie.Subtelnym ruchem podeszła do instrumentu.Delikatnie musnęła palcami klawisze po czym usiadła na stołku i zaczęła grać.Utwór który wykonała to "Sin miedo a nada" Alexa Ubago.Bardzo piękny utwór.Muzyka rozbrzmiewała w całym domu.Betita,która stała w kuchni usłyszała muzykę,była zdziwiona gdyż nie słyszała jej w tym domu od czasu śmierci małżonka Angeles-Sebastiana.Kobieta pobiegła do salonu zobaczyć co się dzieje.Zastała tam rzecz jasna grającą na fortepianie Katinę.Kobieta jedyne co zrobiła to się popłakała,ponieważ ten utwór kiedyś Angeles wraz z Sebastianem śpiewali bardzo często.Dziewczyna widząc Betitę płaczącą przestała grać
-Czemu przestałaś?-szlochała
-Zauważyłam ze płaczesz.Co się stało?
-Nic.....Po prostu.-jąkała się
-Co po prostu?
-Po prostu pięknie grasz.Ta piosenka to moja ulubiona i mam do niej sentyment-skłamała gdyż Katina nie mogła na razie wiedzieć za dużo o zmarłym Sebastianie.Było to dla jej dobra.
-Jejku nie wiedziałam
-Nic nie szkodzi ale jedno ci powiem.Nie przestawaj grać masz ogromny talent.
-Miło mi to słyszeć.A teraz pójdę do pokoju dobrze?
-A co z kolacją.Za niedługo wróci pani Angeles.
-Muszę oswoić się z otoczeniem.Czy mogłabyś mi przynieść kolację do pokoju?Lub mogę sama po nią przyjść.
-Nie nie musisz zaniosę ci-uśmiechnęła się
-No dobrze dziękuję
Szatynka poszła na górę.Stała już na korytarzu.Jeszcze tylko chwilę popatrzyła w lustro lustro w,którym było widać jej odbicie.Ciemne długie,proste włosy,jasne duże brązowe oczy,lekko różowe,ponętne usta,długie rzęsy,intrygujące rysy twarzy,karnacja ni to ciemna ni to jasna,ładna sylwetka z nieprzeciętnymi krągłościami,długie nogi,delikatnie wystające obojczyki-To właśnie cała Katina.Jednak jej twarz była wtedy jakby smutna.Powodem tego było opuszczenie swojej siostry.Nastolatka przeszła do pokoju poprzednio naciskając srebrną klamkę.Przebrała się w piżamę i położyła się do łóżka.Nie mogła jednak zasnąć.Było to normalne,ponieważ to był jej pierwszy dzień w nowym otoczeniu.Szatynka wyszła na balkon i usiadła do stolika,który na nim się znajdował.Widok na gwiazdy był przepiękny.Ciszę przerwały szepty i skrobanie ścian elewacji.Dziewczyna się zlękła.
-Kto to??-spytała drżącym głosikiem
-To my-odezawały się głosy nie wiadomo skąd
-Jacy my?-brnęła dalej
-Elisa i Rodrigo-powiedzieli półszeptem.Katina spojrzała w dół na ogród.Zobaczyła tam siostrę wraz z jej chłopakiem
-Uff-odetchnęła z ulgą-jak ja się wystraszyłam.-dodała
-Nas się wystraszyłaś?-zażartował Rodri
-Nie wiedziałam że to wy
-Mówiliśmy że cię odwiedzimy
-Nie wiedziałam ze tak szybko
-Spokojnie my też nie-zaśmiał się chłopak
-Ciszej trochę bo obudzisz Angeles
-Dobrze-przytaknął
-To jak wchodzicie?
-Wchodzimy
Rodri zza krzaków wyciągnął drabinę.Czasem Katinie zdawało się że zawsze ma ją gdzieś przy sobie.Oboje weszli już na balkon.Skierowali się do pokoju.
-Ale wypas-powiedział Rodri
-Cudownie nieprawdaż?-odpowiedziała mu Kati
-Oj tak.Tu są o wiele lepsze warunki niż w domu dziecka
-Tak to prawda,jest bardzo fajnie
Rozmowę przerwało im skrzypienie podłogi.Ktoś zbliżał się do pokoju.Rodri i Elisa ukryli się w szafie.Katina zgasiła światło.Wtem ktoś delikatnie otworzył drzwi.Dość masywna sylwetka odbijała się w cieniu,który zdobił podłogę-była to sylwetka Betiny
-Słyszałam tu jakieś hałasy-powiedziała.Katina się nie odezwała.Kobieta podeszła do jej łóżka.Pomyślała ze śpi.Musnęła ją delikatnie po policzku,pocałowała w czoło zostawiła jej kanapkę na stoliku nocnym i poszła spać do swojego pokoju.
-Fiuu upiekło się nam -westchnęła
-Kati my już pójdziemy mamy parę spraw do załatwienia-powiedział Rodri
-Jasne dobranoc
-Dobranoc
Para wyszła tak jak przyszła czyli przez balkon.Katina wyszła ponownie na balkon.Siedziała na krześle podpartym do ściany.Ręką opartą o stół podtrzymywała swoją głowę.Była już zmęczona.Jednak chciała jeszcze choć przez chwilę popatrzeć na gwiazdy.Niestety sen był silniejszy.Szatynka róciła do łóżka i momentalnie zasnęła
Katina skończyła zajęcia. Poszła do swojej szafki i wyjęła parasolkę bo zobaczyła że pada.Gdy już to zrobiła wyszła przed studio rozłożyła parasol i poszła przed siebie. Zatrzymał ją Gabriel
- Możemy porozmawiać ? - spytał pewny siebie myśląc że dziewczyna się zgodzi
- Przykro mi nie mam czasu - powiedziała
- Proszę 2 minuty - nalegał
-No dobrze - zgodziła się
- Słuchaj wiem że ciebie skrzywdziłem ale ja nie mogę przestać o tobie myśleć gdybyś mi dała szansę..- - A więc ty chciałbyś kolejną szansę - przerwała mu śmiejąc się
- Co cię tak śmieszy ? - spytał zdenerwowany
- Ty - powiedziała i odeszła. Nie chciała słuchać Gabriela
- NIGDY nie dam mu kolejne szansy - powiedziała w myślach i poszła przed siebie.Idąc tak zamokłą alejką zobaczyła Angeles.Kobieta rozmawiała przez telefon.Podeszła do niej.
Witaj Angeles-powiedziała
-Oddzwonie za chwilkę-powiedziała do słuchawki po czym dodała-Witaj skarbie.Mam dla ciebie dobrą wiadomość.
-A jaką?-zmarszczyła czoło
-Już dziś możesz się do mnie wprowadzić
-To wspaniale!krzyknęła
-Pani dyrektor już o tym wie.O 16 przyjadę po ciebie i twoje rzeczy.A teraz pozwól że odejdę mam jeszcze 2 sprawy do załatwienia.
-Dobrze Do Zobaczenia
Katina była w niebo wzięta.W końcu mogła liczyć na normalny dom.Jednak jak się głębiej zastanowiła wyleciało jej z głowy że Elisa zostanie sama.Dziewczyna posmutniała odrobinkę.Nie chciała zostawiać swojej siostry.Weszła do budynku.Z trudem wchodziła po schodach.Gdy już weszła do pokoju zastała tam Elise i Rodriga całujacych się.Katina lekko się skrępowała.Głośno odkaszlnęła.Para oderwała się od siebie.
-O katina co słychać?-spytała dziewczyna
-Mam troszkę smutną wiadomość-posmutniała po czym dodała -Wyprowadzam się dziś -westchnęła
-Już dzisiaj?
-No tak.Ale będziemy się widywać?
-No jasne.Wejdziemy po mojej drabinie-zażartował Rodrigo
-Hahaha ty masz pomysły i za to cie kocham-powiedziała Elisa do swojego swojego chłopaka całując go w policzek
-Dobra ja idę się spakować.
Lista rzeczy które zabrała ze sobą Katina była ogromna.Zabrała ze sobą zdjęcia z siostra i jej chłopakiem,Balncą oraz Stefanem do tego rzecz jasna kosmetyczkę ulubione sukienki,spódniczki,buty,spodnie oraz tuniki i sweterki.Nie mogła również zapomnieć o swoich ''pierdołkach'' takich jak figurki,pozytywka,szkatułka oraz ulubione książki.
-Resztę rzeczy rozdaj dziewczyną z placówki.Ja już ich nie potrzebuję a im z pewnością się przydadzą-powiedziała do siostry
-Dobrzę tak zrobię.Na pewno się ucieszą-uśmiechneła się
Katina z uśmiechem na twarzy wyszła z budynku.Tam już czekała na nią Angeles oraz jej szofer.Pomógł jej wsadzić walizkę do bagażnika po czym otworzył jej drzwi od auta.Dziewczyna wsiadła a zaraz po niej Angeles.Katina przez całą drogę milczała i zastanawiała się jak jej będzie w nowym domu.Po 20 minutach dojechały na miejsce.Wysiadając z samochodu nastolatka ujrzała piętrowy dom w kolorze kremowym z dużym balkonem.Na ogródku znajdowała się oczko i fontanna oraz sporo miejsca do wypoczynku.Była zachwycona tym niesamowitym otoczeniem.Kati i Angeles ledwo co przekroczyły próg a rzuciła się na nie ciemnowłosa kobieta koło piędziesiątki.Dziewczyna się wystraszyła ponieważ wleciała na niż z nienacka.
-Kochana witaj w nowym domu-powiedziała kobieta całując dziewczynę po policzkach
-Dosyć Betita wystarczy-powiedziała Angeles
-Oj przepraszam troszkę się zagalopowałam-zaśmiała się
-Katina poznaj to Betita nasza gosposia.Betita to Katina moja podopieczna.
-Bardzo mi miło panią poznać-uśmiechnęła się do uroczej Kobiety
-Mi też bardzo miło.Mam nadzieje że się zaprzyjaźnimy-zahihotała
-Też na to liczę-powiedziała
Wtem ze schodów zaczął schodzić wysoki ciemnowłosy mężczyna koło trzydziestki.Ubrany nieco ekscentrycznie.Wyglądał na szalonego projektanta mody-Co to za hałasy.Betito znowu wpadłaś w euforię?-powiedział swoim nad zwyczaj sympatycznym głosem po czym dodał-o kogo ja tu widzę ty pewnie jesteś Katina czyż nie?Angeles dużo o tobie opowiadała.Miło mi cię poznać-całuje ja w rękę
-Katina to Pablo mój partner biznesowy-powiedziała kobieta
-Miło mi
-Teraz zostawię wam kochani muszę pokazać Kati jej pokój.Betito czy po tym jak zaprowadzę już naszego nowego domowniczkę do jej nowego lokum pokazałabyś jej jeszcze kuchnię oraz resztę pomieszczeń?-spytała starszą kobietę
-Ależ oczywiście kochanieńka-uśmiechnęła się
-Bardzo dziękuje-odwzajemniła uśmiech.
Nastolatka wraz z jej opiekunką weszły schodami na górę.Znajdowały się tam 3 pokoje-pokój Angeles,Katiny oraz Betity.Korytarz pomalowany był w kolorach jasnej kawy z dodatkami turkusu.Na końcu korytarza wisiało duże lustro.Pokój znajdował się po prawej stronie.Dziewczyna nacisneła klamkę i powolutku otworzyła drzwi.Zamarła stojąc w drzwiach.Pokój był przecudowny.Cały pomalowany na jej ulubione kolory-kremowy i czereśniowy.Na ścianie nad łóżkiem wisiał biały zegar w nowoczesnym stylu..Dodatkowo znajdowała się tam wnęka udająca półkę.Było to doskonałe miejsce na zdjęcia oraz inne ozdob.Szafa znajdowała się po drugiej stronie pokoju wbudowana w ścianę.Obok niej stało sobie biurko oraz fotel na kółkach.Podłoga była jasna.Na niej leżał dywan w odcieniu czereśni.Na suficie wisiał kryształowy żyrandol.Na przeciwko drzwi znajdował się balkon z którego można było podziwiać centrum Madrytu.Był to pokój wprost idealny.Katina długo stała w milczeniu i nie mogła się nadziwić.Z amoku wyciągneła ją Angeles potrząsając ją lekko.
-Katina czy wszystko w porządku?-spytała zatroskana
-Ttakkk-jąkała się
-Podoba się pokój?spytała ponownie.Nastała chwila milczenia. Katinie przeszło jąkanie i mogła normalnie mówić.
-Ogromnie!Jest przecudowny!Dziękuje!-krzykneła radośnie
-Nie ma za co kochana-zaśmiała się
-To rozgość się a potem zejdź na dół.Betita pokaże ci inne pomieszczenia a o 20 mamy kolacje.
-Dobrze-powiedziała
Angeles wyszła z pokoju.Katina padła na swoje duże białe łóżko na plecy by mogła swobodnie spoglądać na sufit,na którym zamieszczony był mieniący się kryształowy żyrandol.Podniosła się do pozycji siedzącej,wstała i wyszła na balkon.Była zachwycona widokami "Stąd widać całe miasto,na pewno spędzę tu nie jeden wieczór" powiedziała do siebie.Do pokoju weszła Betita.
-Złotko już się rozgościłaś?Chciałabym pokazać ci dalszą część domu-powiedziała starsza kobieta
-Tak już idę
Oby dwie schodzą do schodach.Betita poślizgneła sie na schodach i spadła ze stopnia.
-Cholipka co za głupie schody ja się kiedyś przez nie zabiję-zaśmiała się kobieta.Katina również się zaśmiała po czym powiedziała-na pewno z tobą nie będzie mi nudno
-Oj dziecino możesz być tego pewna
-Wiecznie tu słuchać jakieś hałasy.Betito co tym razem zrobiłaś?-chwycił się za czoło szatyn
-Nic Pablito potknełam się tylko na schodach-machneła ręką
-Pokazałaś już Katinie resztę domu-spytał
-Właśnie zamierzałam to zrobić-zeszła ze schodów
-W takim razie ja nie przeszkadzam.Muszę udać sie do biura raczej dziś mnie już nie zobaczycie.Dobranoc-wyszedł z domu
-To jak co zamierzasz pokazać mi pierwsze?-powiedziała uradowana Katina
-Najpierw udajmy się do mojego ulubionego pomieszczenia-wzieła dziewczynę za ręke i zaprowadziła ją do kuchni
Całe pomieszczenie wyglądało bardzo pięknie.Szafki były w kolorach bieli.Wnętrze orzywiały ściany w kolorze jasnej zieleni i różnorakie rośliny i zioła stojące na środku blatu kuchennego oraz na parapecie przy oknie,których zapach unosił się w całej kuchni.
-Cudownie tutaj-powiedziała z zachwytem Katina
-Tak wiem.Dlatego to moje ulubione pomieszczenie.Unosi się tu zapach bazyli i kolędry,który wprost ubóstwiam.To teraz udamy się do ogrodu.
Obie wyszły z kuchni i udały się do ogrodu do którego można było dostać się jedynie przechodząc przez salon,który był też niczego sobie.Pomalowany na jasny odcień brązu.Podłoga była wykonana z brzozowych desek,pięknie pasujących do całego wnętrza.Sofy stojące nieopodal schodów obite były skórzaną tapicerką.Elegancji dodawały mu obrazy oraz rozmaite wazony i inne dekoracje.Najbardziej zauważalnym i najciekawszym punktem w owym salonie był bezkompromisowo olbrzymi czarny fortepian.Była to istna perełka,która cieszyła oko.Katina wiedziała że na tym cudownym instrumencie z pewnością skomponuje wiele pięknych piosenek.Dziewczyna wraz z gosposią przekroczyły próg drzwi,które prowadziły do ogrodu.Tam również pietnastolatka doznała zachwytu.Ogród był pełen zieleni.Przy płotku oddzielającym ogródek Angeles od jej sąsiada Gregorio posadzone były różnorakie,kolorowe kwiaty między innymi róże.Na uboczu wykopane było oczko wodne z małą fontanną.Troszkę dalej znajdował się drewniany podest łączony z dachem pod,którym stały krzesła i stół.Tuż obok niego wybudowany był ceglany grill.Było to z pewnością dobre miejsce na spędzenie wolnego popołudnia lub nawet wieczora w towarzystwie znajomych.Kawałek ogródka był pusty.Katina pomyślała,że będzie rozkładać sobie tam koc i będzie czytała książki w słoneczny dzień.
-I jak ci się podoba?-spytała kobieta
-Jest na prawdę piękny-uśmiechnęła się
-Które pomieszczenie najbardziej ci się podoba?
-Rzecz jasna mój pokój i ........ salon.Stojący tam fortepian jest po prostu bajeczny.Będę grała na nim z radością.A czy Angeles na nim gra?Z tego co wiem to ona nie potrafi grać na fortepianie.
Beticie zszedł uśmiech z twarzy.Było widać ze ciężko było jej odpowiedzieć na pytanie.Bowiem skrywała przed nią pewien sekret.Sekret o którym przynajmiej na razie nie mogla wiedzieć
-Coś się stało?
-Nie nic nic.......
-Nie kłam proszę cię
-No dobrze powiem.Ten fortepian należał do narzeczonego pani Angeles.
-Należał?-zdziwiła się
-Tak ponieważ zmarł jakieś pół roku temu.Biedaczka całkiem się załamała.
-Był muzykiem?
-Dziecinko tego tematu nie wolno poruszać w tym domu.Na razie nie pytaj o to innych domowników Zgoda?
-Zgoda
-Dobrze to pokazałam ci już cały dom.Teraz pójdę zrobić kolację.
-Pomóc ci może?
-Nie nie trudź się dam sobie radę.Idź na górę lub co tam chcesz.-powiedziała z uśmiechem na twarzy kobieta
Betita wróciła do środka domu.Katina została jeszcze na ogródku.Księżyc tak cudownie odbijał się w oczku wodnym.Po 5 minutach poszła do salonu.Postanowiła zagrać na fortepianie.Subtelnym ruchem podeszła do instrumentu.Delikatnie musnęła palcami klawisze po czym usiadła na stołku i zaczęła grać.Utwór który wykonała to "Sin miedo a nada" Alexa Ubago.Bardzo piękny utwór.Muzyka rozbrzmiewała w całym domu.Betita,która stała w kuchni usłyszała muzykę,była zdziwiona gdyż nie słyszała jej w tym domu od czasu śmierci małżonka Angeles-Sebastiana.Kobieta pobiegła do salonu zobaczyć co się dzieje.Zastała tam rzecz jasna grającą na fortepianie Katinę.Kobieta jedyne co zrobiła to się popłakała,ponieważ ten utwór kiedyś Angeles wraz z Sebastianem śpiewali bardzo często.Dziewczyna widząc Betitę płaczącą przestała grać
-Czemu przestałaś?-szlochała
-Zauważyłam ze płaczesz.Co się stało?
-Nic.....Po prostu.-jąkała się
-Co po prostu?
-Po prostu pięknie grasz.Ta piosenka to moja ulubiona i mam do niej sentyment-skłamała gdyż Katina nie mogła na razie wiedzieć za dużo o zmarłym Sebastianie.Było to dla jej dobra.
-Jejku nie wiedziałam
-Nic nie szkodzi ale jedno ci powiem.Nie przestawaj grać masz ogromny talent.
-Miło mi to słyszeć.A teraz pójdę do pokoju dobrze?
-A co z kolacją.Za niedługo wróci pani Angeles.
-Muszę oswoić się z otoczeniem.Czy mogłabyś mi przynieść kolację do pokoju?Lub mogę sama po nią przyjść.
-Nie nie musisz zaniosę ci-uśmiechnęła się
-No dobrze dziękuję
Szatynka poszła na górę.Stała już na korytarzu.Jeszcze tylko chwilę popatrzyła w lustro lustro w,którym było widać jej odbicie.Ciemne długie,proste włosy,jasne duże brązowe oczy,lekko różowe,ponętne usta,długie rzęsy,intrygujące rysy twarzy,karnacja ni to ciemna ni to jasna,ładna sylwetka z nieprzeciętnymi krągłościami,długie nogi,delikatnie wystające obojczyki-To właśnie cała Katina.Jednak jej twarz była wtedy jakby smutna.Powodem tego było opuszczenie swojej siostry.Nastolatka przeszła do pokoju poprzednio naciskając srebrną klamkę.Przebrała się w piżamę i położyła się do łóżka.Nie mogła jednak zasnąć.Było to normalne,ponieważ to był jej pierwszy dzień w nowym otoczeniu.Szatynka wyszła na balkon i usiadła do stolika,który na nim się znajdował.Widok na gwiazdy był przepiękny.Ciszę przerwały szepty i skrobanie ścian elewacji.Dziewczyna się zlękła.
-Kto to??-spytała drżącym głosikiem
-To my-odezawały się głosy nie wiadomo skąd
-Jacy my?-brnęła dalej
-Elisa i Rodrigo-powiedzieli półszeptem.Katina spojrzała w dół na ogród.Zobaczyła tam siostrę wraz z jej chłopakiem
-Uff-odetchnęła z ulgą-jak ja się wystraszyłam.-dodała
-Nas się wystraszyłaś?-zażartował Rodri
-Nie wiedziałam że to wy
-Mówiliśmy że cię odwiedzimy
-Nie wiedziałam ze tak szybko
-Spokojnie my też nie-zaśmiał się chłopak
-Ciszej trochę bo obudzisz Angeles
-Dobrze-przytaknął
-To jak wchodzicie?
-Wchodzimy
Rodri zza krzaków wyciągnął drabinę.Czasem Katinie zdawało się że zawsze ma ją gdzieś przy sobie.Oboje weszli już na balkon.Skierowali się do pokoju.
-Ale wypas-powiedział Rodri
-Cudownie nieprawdaż?-odpowiedziała mu Kati
-Oj tak.Tu są o wiele lepsze warunki niż w domu dziecka
-Tak to prawda,jest bardzo fajnie
Rozmowę przerwało im skrzypienie podłogi.Ktoś zbliżał się do pokoju.Rodri i Elisa ukryli się w szafie.Katina zgasiła światło.Wtem ktoś delikatnie otworzył drzwi.Dość masywna sylwetka odbijała się w cieniu,który zdobił podłogę-była to sylwetka Betiny
-Słyszałam tu jakieś hałasy-powiedziała.Katina się nie odezwała.Kobieta podeszła do jej łóżka.Pomyślała ze śpi.Musnęła ją delikatnie po policzku,pocałowała w czoło zostawiła jej kanapkę na stoliku nocnym i poszła spać do swojego pokoju.
-Fiuu upiekło się nam -westchnęła
-Kati my już pójdziemy mamy parę spraw do załatwienia-powiedział Rodri
-Jasne dobranoc
-Dobranoc
Para wyszła tak jak przyszła czyli przez balkon.Katina wyszła ponownie na balkon.Siedziała na krześle podpartym do ściany.Ręką opartą o stół podtrzymywała swoją głowę.Była już zmęczona.Jednak chciała jeszcze choć przez chwilę popatrzeć na gwiazdy.Niestety sen był silniejszy.Szatynka róciła do łóżka i momentalnie zasnęła
środa, 30 lipca 2014
Rozdział 14 Dziwny sen-Wyniki egzaminu
*W nocy*
Katina o całym dzisiejszym dniu spędzonym z przyjaciółmi.Ten piękny sen przerwał hałas dochodzący z okna.Dziewczyna wstała i podeszła do niego. Zobaczyła Rodriga
-Rodrigo co tu robisz?Wiesz która godzina?-spytała
-Tak wiem 23 34-zaśmiał się po czym dodał-Przyszedłem do Elisy.
-O tej godzinie?Na prawdę nie mgłeś wcześniej?
-Nie mogłem o innej.Mam problem z rodzicami.Wymknąłem się z domu.
-No dobrze wchodź przez okno rzucę ci prześcieradło
-Nie trzeba mam coś lepszego...
Z krzaków nieopodal Rodrigo wyciągnął drabinę.Nie była za duża ale wystarczająca
-Ty skubańcu od kiedy w tych krzakach stoi drabina? - spytała Kati
-A od wczoraj
-Ty to jesteś.Dobra wchodź obudzę ją
-Nie! Ja ją obudzę
-No dobrze
Chłopak już wszedł do pokoju.Podszedł do łóżka Elisy. Spała tak słodko.Pogłaskał ją po jej jedwabnych włosach.Dotknął jej twarzy.Leciutko poklepał ją w ramię by ją obudzić.Otworzyła oczy.Nad sobą zobaczyła swojego chłopaka.Nie mogła uwierzyć.Momentalnie się ocknęła
-Rodri co tu robisz?-spytała
-Przyszedłem do ciebie a co innego miałbym tu robić? - spytał żartując chłopak
-Ale co chcesz robić o tej godzinie?
-Zabrać cię stąd -powiedział
-Ale gdzie?-spytała zdziwiona Elisa
-Ufasz mi?
-Ufam
-To chodź
-W piżamie?
-A czemu nie ? Dla mnie i tak zawsze wyglądasz ładnie
-Jednak wole się ubrać
-No dobrze
Dziewczyna już się ubrała i wyszykowała.Para wyszła przez okno w nie znanym Katinie kierunku.Pomyślała ze nie warto czekać na Elise ponieważ pewnie będzie długo z Rodrigo więc poszła spać.
Tym razem Katinie śnił się jakiś koszmar przewracała się z boku na bok mówiąc po cichu jakieś słowa. Śniło jej się że idzie przez ciemny las i nagle jakiś chłopak łapie ją od tyłu ona się wyrywa on ją odwraca jednak ona nie może zobaczyć jego twarzy krzyczy ale nikt ją nie słyszy szarpie się ale on ją trzyma dalej. Katina szybko się obudziła i podniosła do pozycji siedzącej. Jej oddechy były bardzo szybkie a ona była cała spocona. Popatrzała się na zegarek była 6:00 nad ranem. Spojrzała się w prawo i zobaczyła że Elisa smacznie śpi. Opadła lekko na łóżko i zastanawiała się kto jej się śnił , kto był tym chłopakiem kto chciał jej zrobić krzywdę w tym lesie. Po jej policzku spłynęła łza bardzo się bała że jej sen się sprawdzi. Nagle jej telefon zaczął wibrować. To był budzik.
- Pora wstawać - powiedziała do siebie.
Wstała z łóżka i nałożyła na nogi swoje niebieskie kapcie. Poszła do łazienki i wykonała poranne czynności. Już o 9:30 była gotowa. Wyszła z domy udając się do studia Szła powoli , odwróciła się bo wydawało jej się że ktoś ją śledzi .- Katina ! - rozległ się jakiś głos - Katina ! - powtórzył. Dziewczyna rozejrzała się ale nikogo nie było w pobliżu. - Kto to ? - spytała. Nikt się nie odezwał postanowiła że pójdzie dalej. Doszła wreszcie do studia. Weszła w korytarz.Tam czekali już na nią przyjaciele.Była ciekawa wyników egzaminu.Wszyscy czekali z niecierpliwością.Wreszcie pani Isabel wywiesiła kartkę z wynikami.Katina początkowo bała się podejść,jednak Fabio i Mechi złapali ją za rękę i w trójkę ruszyli w kierunku tablicy.Szatynka z zdenerwowaniem szukała swojego nazwiska na liścia.Była bardzo szczęśliwa gdy je odnalazła.-Dostałam się!-krzykneła ze szczęścia i rzuciła się na Fabio.Brunet też był bardzo szczęśliwy z takiego obrotu sprawy.-A ty Mechi dostałaś sie?- spytała.Mercedes zrobiła smutną minę.Już Kati chciała ją pocieszyć gdy rudowłosa wykrzyczła "Żartowałam! Ja też się dostałam".Dziewczynie kamień spadł z serca. Jej przyjaciółka dostała sie.To było dla niej najważniejsze.....
Katina o całym dzisiejszym dniu spędzonym z przyjaciółmi.Ten piękny sen przerwał hałas dochodzący z okna.Dziewczyna wstała i podeszła do niego. Zobaczyła Rodriga
-Rodrigo co tu robisz?Wiesz która godzina?-spytała
-Tak wiem 23 34-zaśmiał się po czym dodał-Przyszedłem do Elisy.
-O tej godzinie?Na prawdę nie mgłeś wcześniej?
-Nie mogłem o innej.Mam problem z rodzicami.Wymknąłem się z domu.
-No dobrze wchodź przez okno rzucę ci prześcieradło
-Nie trzeba mam coś lepszego...
Z krzaków nieopodal Rodrigo wyciągnął drabinę.Nie była za duża ale wystarczająca
-Ty skubańcu od kiedy w tych krzakach stoi drabina? - spytała Kati
-A od wczoraj
-Ty to jesteś.Dobra wchodź obudzę ją
-Nie! Ja ją obudzę
-No dobrze
Chłopak już wszedł do pokoju.Podszedł do łóżka Elisy. Spała tak słodko.Pogłaskał ją po jej jedwabnych włosach.Dotknął jej twarzy.Leciutko poklepał ją w ramię by ją obudzić.Otworzyła oczy.Nad sobą zobaczyła swojego chłopaka.Nie mogła uwierzyć.Momentalnie się ocknęła
-Rodri co tu robisz?-spytała
-Przyszedłem do ciebie a co innego miałbym tu robić? - spytał żartując chłopak
-Ale co chcesz robić o tej godzinie?
-Zabrać cię stąd -powiedział
-Ale gdzie?-spytała zdziwiona Elisa
-Ufasz mi?
-Ufam
-To chodź
-W piżamie?
-A czemu nie ? Dla mnie i tak zawsze wyglądasz ładnie
-Jednak wole się ubrać
-No dobrze
Dziewczyna już się ubrała i wyszykowała.Para wyszła przez okno w nie znanym Katinie kierunku.Pomyślała ze nie warto czekać na Elise ponieważ pewnie będzie długo z Rodrigo więc poszła spać.
Tym razem Katinie śnił się jakiś koszmar przewracała się z boku na bok mówiąc po cichu jakieś słowa. Śniło jej się że idzie przez ciemny las i nagle jakiś chłopak łapie ją od tyłu ona się wyrywa on ją odwraca jednak ona nie może zobaczyć jego twarzy krzyczy ale nikt ją nie słyszy szarpie się ale on ją trzyma dalej. Katina szybko się obudziła i podniosła do pozycji siedzącej. Jej oddechy były bardzo szybkie a ona była cała spocona. Popatrzała się na zegarek była 6:00 nad ranem. Spojrzała się w prawo i zobaczyła że Elisa smacznie śpi. Opadła lekko na łóżko i zastanawiała się kto jej się śnił , kto był tym chłopakiem kto chciał jej zrobić krzywdę w tym lesie. Po jej policzku spłynęła łza bardzo się bała że jej sen się sprawdzi. Nagle jej telefon zaczął wibrować. To był budzik.
- Pora wstawać - powiedziała do siebie.
Wstała z łóżka i nałożyła na nogi swoje niebieskie kapcie. Poszła do łazienki i wykonała poranne czynności. Już o 9:30 była gotowa. Wyszła z domy udając się do studia Szła powoli , odwróciła się bo wydawało jej się że ktoś ją śledzi .- Katina ! - rozległ się jakiś głos - Katina ! - powtórzył. Dziewczyna rozejrzała się ale nikogo nie było w pobliżu. - Kto to ? - spytała. Nikt się nie odezwał postanowiła że pójdzie dalej. Doszła wreszcie do studia. Weszła w korytarz.Tam czekali już na nią przyjaciele.Była ciekawa wyników egzaminu.Wszyscy czekali z niecierpliwością.Wreszcie pani Isabel wywiesiła kartkę z wynikami.Katina początkowo bała się podejść,jednak Fabio i Mechi złapali ją za rękę i w trójkę ruszyli w kierunku tablicy.Szatynka z zdenerwowaniem szukała swojego nazwiska na liścia.Była bardzo szczęśliwa gdy je odnalazła.-Dostałam się!-krzykneła ze szczęścia i rzuciła się na Fabio.Brunet też był bardzo szczęśliwy z takiego obrotu sprawy.-A ty Mechi dostałaś sie?- spytała.Mercedes zrobiła smutną minę.Już Kati chciała ją pocieszyć gdy rudowłosa wykrzyczła "Żartowałam! Ja też się dostałam".Dziewczynie kamień spadł z serca. Jej przyjaciółka dostała sie.To było dla niej najważniejsze.....
wtorek, 29 lipca 2014
Rozdział 13 Zapisy część 3
Eva spanikowana pobiegła po Fabio.Wzięła go na osobność by nie stresować występującej Mechi.
-Co się dzieje?-spytał widząc w jakim jest stanie
-Katina zemdlała
-Jak to?Gdzie?-zmartwił się
-W toalecie
-To na co czekamy chodźmy do niej
Dwójka pobiegła w stronę toalety.Tam Fabio zastał nieprzytomną Katinę leżącą na podłodze.Chłopak podniósł ją po czym wziął na ręce i zaniósł do pielęgniarki.Był bardzo zmartwiony stanem ukochanej.W gabinecie pielęgniarka podała Katinie sole trzeźwiące dzięki którym szatynka ocknęła się.
-Kati nic ci nie jest?-spytał Fabio
-Już chyba nic
-Co się stało?
-Sama nie wiem.Źle się poczułam i poszłam z Evą do toalety.Potem ocknęłam się tu.Nic więcej nie pamiętam.
-To normalne.Zaraz dostaniesz lekarstwo i nudności powinny ci przejść-powiedziała pielęgniarka
-Dziękuję
Po otrzymaniu lekarstwa Kati wraz z przyjaciółki wyszła z gabinetu.Fabio cały czas ją asekurował by nie upadla.
-Fabio nie wygłupiaj się już jest dobrze-na jej twarzy zawitał uśmiech
-Wole zachować ostrożność
-No dobrze niech ci będzie
Eva patrzyła na nich jak na zakochaną parę.Niestety uczucie miłości było tylko ze strony Fabio.Mimo iż Kati początkowo czuła coś do bruneta,to z biegiem wydarzeń zaczęła traktować go jak najlepszego przyjaciela.Dziewczyny nie wiedziały że Fabio darzy tak wielkim uczuciem szatynkę poza Sofią,która wysłuchiwała go przez wiele dni.Wiedziała o stosunki bruneta do 15 letniej Katiny.Jednak nie mogła zdzierżyć że woli piękną ciemnooką szatynkę od niej.Bowiem Sofia od zawsze się w nim podkochiwała.
~,~
Trójka wróciła do towarzystwa.Z sali niepewnym i chwiejnym krokiem wyszła Mercedes.Jej mina nie mówiła za wiele dobrego.Kati od razu wiedziała że coś jest nie tak
-Mechi co się stało?
-Jury dopatrzyło się wielu błędów.Boję się że nie przejdę dalej-obgryzała paznokcie
-Spokojnie bądź dobrej myśli.
-Łatwo mówić-trzęsła się
-Choć do mnie-Szatynka przytuliła przyjaciółkę
-To jak co robimy-spytała Natalia
-Jeszcze 2 osoby zdają.Potem jest godzinna przerwa.Po upływie czasu jeden z nauczycieli wywiesi wyniki 2 etapu-wytłumaczyła Eva
Grupka rozmawiała jeszcze przez chwilę.Wtem odezwała się Katina
-Zaraz wracam.Pójdę po moje nuty.
Dziewczyna udała się w kierunku schodów.Tam właśnie leżała jej torba.Podniosła ją ze stopnia i zaczęła szukań nut.O dziwo ich nie znalazła.Na myśl jej przyszło "Przecież to nie możliwe,zabierałam je".Żeby się upewnić wysypała wszystko z torby.Kosmetyki i drobne przedmioty walały się po schodach i na podłodze.Nut nigdzie nie było.Katina pozbierała wszystkie rzeczy i wróciła do przyjaciół.
-Słuchajcie nie ma moich nut
-Jak kto?-spytała Eva
-Na 100% je pakowałam.Może mi gdzieś wypadły
-Pójdę z tobą poszukać-powiedział Fabio
-Nie nie trzeba pójdę sama
*W tym samym czasie*
Alejkami parku przechadzał się Gabriel,który przygryzał swoją blado-różową wargę.Jego istnie diamentowe,anielskie oczy w cudowny sposób odbijały promienie słoneczne.Jednak jego twarz była smutna.Oczy z sekundy na sekundę były co raz smutniejsze.Smutek przeradzał się w złość,gdyż ciągle kopał puszki lub inne przedmioty,które leżały na środku alejki.Co go tak zasmuciło a potem zezłościło?On sam..otóż dopiero teraz zrozumiał jaki był głupi raniąc Mechi i Katinę.Zrozumiał że zależy mu na pięknej szatynce,gdyż nie potrafił wyrzucić jej ze swojej głowy.Chłopak usiadł na ławeczce i począł patrzeć na ziemię nad którą unosiły się listki tańczące w powietrzu.Do liści dołączyła biała ,pognieciona kartka.Widać było że jest na niej coś napisane.Zaintrygowała ona blondyna,który podniósł ja i rozwinął.Okazało się że to kartka z nutami piosenki.Z drugiej strony były słowa,ale nie do nut z pierwszej strony.Na samym dole widniał podpis "Katina Ruales".Chłopak od razu wypogodniał.Na sercu zrobiło mu się cieplej.To ciekawe że darzy dziwnym dla niego uczuciem osobę,która szczerze go nienawidzi.Czyżby tym dziwnym uczuciem była miłość?Gabriel nie potrafił sobie odpowiedzieć na to pytanie.Nie spodziewanie dla blondyna w parku pojawiła się Katina.Szatynka na jego widok skrzywiła się i przeszła obojętnie obok niego.Wtem chłopak zawołał
-Katina czekaj!
-Czego chcesz-odpowiedziaa z niechęcią
-Mam tu coś twojego
-Co!?-powiedziała a po chwili dostrzegła kartkę w jego dłoni
-Twoje nuty
-Skąd je masz?-powiedziała i wyszarpnęła je Gabrielowi
-Wystarczało poprosić żebym ci je dał a nie się szarpać.Jeszcze byś podarła te nuty.Sądząc po twoim zachowaniu są one dla ciebie bardzo ważne
-Nie twoja sprawa
-Czemu dla mnie taka jesteś?
-Czemu?Już nie pamiętasz?
-Pamiętam,ale aż tak bardzo cię tym zraniłem?
-Owszem
-Przepraszam,nie wiem co mam jeszcze powiedzieć
-Nie obchodzi mnie to-już chciała odejść lecz Gabi złapał ją za nadgarstek.
-Co robisz?
-Mam pytanie
-Jakie?
-Jesteś w Fabio?
-Nie po co ci to wiedzieć?
-A co cie z nim łączy ?
Jest tylko moim przyjacielem.Puścisz mnie wreszcie?
Gabi posłuchał i puścił szatynkę.Kati udała się do Studia.Całej rozmowę przysłuchiwał się Fabio.Słowa Katiny go załamały "Jest tylko moim przyjacielem".Miał dość.Jego miłość stawała się coraz bardziej niemożliwa a on nie wiedział co zrobić.Wrócił do Studio.Katina już była na miejscu.Ciężko mu było na nią patrzeć.Bardzo go skrzywdziła ale wiedział że to nie jej wina tylko jego."Gdybym wtedy jej o wszystkim powiedział"rozmyślał.Podszedł do grupki dziewczyn.Próbował ukryć swój nastrój ale mu nie wyszło gdyż Kati wszystko zauważyła
-Fabi co ci?
-Nic nic po prostu źle się czuję-skłamał
-Iść z tobą do pielęgniarki?
-Nie pójdę sam ty teraz wchodzisz na przesłuchanie
-Faktycznie to ja lecę trzymajcie kciuki-weszła do sali
Fabio oddalił się od dziewczyn.
-Dziewczyny coś nie tak z naszym Fabito- zainsynuowała Eva
-Jakiś niemrawy jest-dodała Natalia
-Hm nie wiem sama-skłamała Sofia.Doskonale wiedziała co dolega brunetowi.Lecz gdyby inni sie dowiedzieli to próbowali by związać Katinę i Fabia a tego przecież rudowłosa nie chciała.
-Trzeba dowiedzieć się co mu jest-powiedziała Mechi
-Ja pójdę może mi coś powie-dodała Sofia i poszła szukać ukochanego.Zastała go siedzącego na schodach przy szafkach.Był smutyny
-Fabi co jest?Katina zgadłam?-spytała.On tylko przytaknął
-I co ja mam zrobić?
-Przede wszystkim ogarnij się wreszcie.Jesteś motocyklistą.Powinieneś być twardy
-Tak się tylko mówi.Motocykle to pasja a nie stan umysłu.Natury nie zmienię chociażbym chciał.
-Ja cię zmienię-powiedziała pewna siebie przysuwając się do uroczego bruneta
-Co ty robisz!?-zirytowany odsuną się od rudowłosej
-Przepraszam
-Co ty myślałaś?Ja tu rozpaczam z miłości a ty chcesz mnie pocałować wiedząc że kocham inną?
-No przepraszam no pomyślałam..
-Za dużo pomyślałaś-powiedział i poszedł do dziewczyn
Sofia uroniła kilka łez.Powiedziała tylko jeszcze do siebie"Tak łatwo sobie nie odpuszczę o nie "i poszła bez słowa do domu.
-Fabio gdzie Sofia?-spytały wszystkie trzy
-Ymm...Zadzwonil do niej brat i powiedział że ma wrócić do domu-wymyślił na szybko kłamstwo
-A ok Katina zaraz wyjdzie.Teraz rozmawia z nauczycielami.
-Dobrze to poczekamy chwilkę.
-Już jestem!-krzyknęla rzucając się w objęcia Fabio.Chłopakowi zrobiło się ciepło na sercu,jednak wiedział że Kati ma jedynie intencje przyjacielskie.
-To ja proponuję kino.Co wy na to?Musicie się odprężyć bo wyniki dopiero jutro.
-Ja bardzo chętnie ale dziś nie mam ochoty idźcie sami.
-No dobrze
-To Do jutra
-Do jutra
Katina wróciła do domu.Mimo bardzo wczesnej pory usnęła jak malutkie dziecko...
-Co się dzieje?-spytał widząc w jakim jest stanie
-Katina zemdlała
-Jak to?Gdzie?-zmartwił się
-W toalecie
-To na co czekamy chodźmy do niej
Dwójka pobiegła w stronę toalety.Tam Fabio zastał nieprzytomną Katinę leżącą na podłodze.Chłopak podniósł ją po czym wziął na ręce i zaniósł do pielęgniarki.Był bardzo zmartwiony stanem ukochanej.W gabinecie pielęgniarka podała Katinie sole trzeźwiące dzięki którym szatynka ocknęła się.
-Kati nic ci nie jest?-spytał Fabio
-Już chyba nic
-Co się stało?
-Sama nie wiem.Źle się poczułam i poszłam z Evą do toalety.Potem ocknęłam się tu.Nic więcej nie pamiętam.
-To normalne.Zaraz dostaniesz lekarstwo i nudności powinny ci przejść-powiedziała pielęgniarka
-Dziękuję
Po otrzymaniu lekarstwa Kati wraz z przyjaciółki wyszła z gabinetu.Fabio cały czas ją asekurował by nie upadla.
-Fabio nie wygłupiaj się już jest dobrze-na jej twarzy zawitał uśmiech
-Wole zachować ostrożność
-No dobrze niech ci będzie
Eva patrzyła na nich jak na zakochaną parę.Niestety uczucie miłości było tylko ze strony Fabio.Mimo iż Kati początkowo czuła coś do bruneta,to z biegiem wydarzeń zaczęła traktować go jak najlepszego przyjaciela.Dziewczyny nie wiedziały że Fabio darzy tak wielkim uczuciem szatynkę poza Sofią,która wysłuchiwała go przez wiele dni.Wiedziała o stosunki bruneta do 15 letniej Katiny.Jednak nie mogła zdzierżyć że woli piękną ciemnooką szatynkę od niej.Bowiem Sofia od zawsze się w nim podkochiwała.
~,~
Trójka wróciła do towarzystwa.Z sali niepewnym i chwiejnym krokiem wyszła Mercedes.Jej mina nie mówiła za wiele dobrego.Kati od razu wiedziała że coś jest nie tak
-Mechi co się stało?
-Jury dopatrzyło się wielu błędów.Boję się że nie przejdę dalej-obgryzała paznokcie
-Spokojnie bądź dobrej myśli.
-Łatwo mówić-trzęsła się
-Choć do mnie-Szatynka przytuliła przyjaciółkę
-To jak co robimy-spytała Natalia
-Jeszcze 2 osoby zdają.Potem jest godzinna przerwa.Po upływie czasu jeden z nauczycieli wywiesi wyniki 2 etapu-wytłumaczyła Eva
Grupka rozmawiała jeszcze przez chwilę.Wtem odezwała się Katina
-Zaraz wracam.Pójdę po moje nuty.
Dziewczyna udała się w kierunku schodów.Tam właśnie leżała jej torba.Podniosła ją ze stopnia i zaczęła szukań nut.O dziwo ich nie znalazła.Na myśl jej przyszło "Przecież to nie możliwe,zabierałam je".Żeby się upewnić wysypała wszystko z torby.Kosmetyki i drobne przedmioty walały się po schodach i na podłodze.Nut nigdzie nie było.Katina pozbierała wszystkie rzeczy i wróciła do przyjaciół.
-Słuchajcie nie ma moich nut
-Jak kto?-spytała Eva
-Na 100% je pakowałam.Może mi gdzieś wypadły
-Pójdę z tobą poszukać-powiedział Fabio
-Nie nie trzeba pójdę sama
*W tym samym czasie*
Alejkami parku przechadzał się Gabriel,który przygryzał swoją blado-różową wargę.Jego istnie diamentowe,anielskie oczy w cudowny sposób odbijały promienie słoneczne.Jednak jego twarz była smutna.Oczy z sekundy na sekundę były co raz smutniejsze.Smutek przeradzał się w złość,gdyż ciągle kopał puszki lub inne przedmioty,które leżały na środku alejki.Co go tak zasmuciło a potem zezłościło?On sam..otóż dopiero teraz zrozumiał jaki był głupi raniąc Mechi i Katinę.Zrozumiał że zależy mu na pięknej szatynce,gdyż nie potrafił wyrzucić jej ze swojej głowy.Chłopak usiadł na ławeczce i począł patrzeć na ziemię nad którą unosiły się listki tańczące w powietrzu.Do liści dołączyła biała ,pognieciona kartka.Widać było że jest na niej coś napisane.Zaintrygowała ona blondyna,który podniósł ja i rozwinął.Okazało się że to kartka z nutami piosenki.Z drugiej strony były słowa,ale nie do nut z pierwszej strony.Na samym dole widniał podpis "Katina Ruales".Chłopak od razu wypogodniał.Na sercu zrobiło mu się cieplej.To ciekawe że darzy dziwnym dla niego uczuciem osobę,która szczerze go nienawidzi.Czyżby tym dziwnym uczuciem była miłość?Gabriel nie potrafił sobie odpowiedzieć na to pytanie.Nie spodziewanie dla blondyna w parku pojawiła się Katina.Szatynka na jego widok skrzywiła się i przeszła obojętnie obok niego.Wtem chłopak zawołał
-Katina czekaj!
-Czego chcesz-odpowiedziaa z niechęcią
-Mam tu coś twojego
-Co!?-powiedziała a po chwili dostrzegła kartkę w jego dłoni
-Twoje nuty
-Skąd je masz?-powiedziała i wyszarpnęła je Gabrielowi
-Wystarczało poprosić żebym ci je dał a nie się szarpać.Jeszcze byś podarła te nuty.Sądząc po twoim zachowaniu są one dla ciebie bardzo ważne
-Nie twoja sprawa
-Czemu dla mnie taka jesteś?
-Czemu?Już nie pamiętasz?
-Pamiętam,ale aż tak bardzo cię tym zraniłem?
-Owszem
-Przepraszam,nie wiem co mam jeszcze powiedzieć
-Nie obchodzi mnie to-już chciała odejść lecz Gabi złapał ją za nadgarstek.
-Co robisz?
-Mam pytanie
-Jakie?
-Jesteś w Fabio?
-Nie po co ci to wiedzieć?
-A co cie z nim łączy ?
Jest tylko moim przyjacielem.Puścisz mnie wreszcie?
Gabi posłuchał i puścił szatynkę.Kati udała się do Studia.Całej rozmowę przysłuchiwał się Fabio.Słowa Katiny go załamały "Jest tylko moim przyjacielem".Miał dość.Jego miłość stawała się coraz bardziej niemożliwa a on nie wiedział co zrobić.Wrócił do Studio.Katina już była na miejscu.Ciężko mu było na nią patrzeć.Bardzo go skrzywdziła ale wiedział że to nie jej wina tylko jego."Gdybym wtedy jej o wszystkim powiedział"rozmyślał.Podszedł do grupki dziewczyn.Próbował ukryć swój nastrój ale mu nie wyszło gdyż Kati wszystko zauważyła
-Fabi co ci?
-Nic nic po prostu źle się czuję-skłamał
-Iść z tobą do pielęgniarki?
-Nie pójdę sam ty teraz wchodzisz na przesłuchanie
-Faktycznie to ja lecę trzymajcie kciuki-weszła do sali
Fabio oddalił się od dziewczyn.
-Dziewczyny coś nie tak z naszym Fabito- zainsynuowała Eva
-Jakiś niemrawy jest-dodała Natalia
-Hm nie wiem sama-skłamała Sofia.Doskonale wiedziała co dolega brunetowi.Lecz gdyby inni sie dowiedzieli to próbowali by związać Katinę i Fabia a tego przecież rudowłosa nie chciała.
-Trzeba dowiedzieć się co mu jest-powiedziała Mechi
-Ja pójdę może mi coś powie-dodała Sofia i poszła szukać ukochanego.Zastała go siedzącego na schodach przy szafkach.Był smutyny
-Fabi co jest?Katina zgadłam?-spytała.On tylko przytaknął
-I co ja mam zrobić?
-Przede wszystkim ogarnij się wreszcie.Jesteś motocyklistą.Powinieneś być twardy
-Tak się tylko mówi.Motocykle to pasja a nie stan umysłu.Natury nie zmienię chociażbym chciał.
-Ja cię zmienię-powiedziała pewna siebie przysuwając się do uroczego bruneta
-Co ty robisz!?-zirytowany odsuną się od rudowłosej
-Przepraszam
-Co ty myślałaś?Ja tu rozpaczam z miłości a ty chcesz mnie pocałować wiedząc że kocham inną?
-No przepraszam no pomyślałam..
-Za dużo pomyślałaś-powiedział i poszedł do dziewczyn
Sofia uroniła kilka łez.Powiedziała tylko jeszcze do siebie"Tak łatwo sobie nie odpuszczę o nie "i poszła bez słowa do domu.
-Fabio gdzie Sofia?-spytały wszystkie trzy
-Ymm...Zadzwonil do niej brat i powiedział że ma wrócić do domu-wymyślił na szybko kłamstwo
-A ok Katina zaraz wyjdzie.Teraz rozmawia z nauczycielami.
-Dobrze to poczekamy chwilkę.
-Już jestem!-krzyknęla rzucając się w objęcia Fabio.Chłopakowi zrobiło się ciepło na sercu,jednak wiedział że Kati ma jedynie intencje przyjacielskie.
-To ja proponuję kino.Co wy na to?Musicie się odprężyć bo wyniki dopiero jutro.
-Ja bardzo chętnie ale dziś nie mam ochoty idźcie sami.
-No dobrze
-To Do jutra
-Do jutra
Katina wróciła do domu.Mimo bardzo wczesnej pory usnęła jak malutkie dziecko...
niedziela, 20 lipca 2014
Rozdział 12 Zapisy cz 2 Ciąg dalszy
Wszyscy usiedli do stolika.Katina była przygaszona.Znów się zawiodła na swojej dawnej miłości.Pomyślała sobie "A może miało tak być?","Może los chce bym była z kimś innym?Kto wie".Fabio zauważył w jakim Kati jest stanie,chciał z nią o tym porozmawiać.Młody chłopak jednak wiedział że w tym wypadku lepiej nie poruszać tematu zdarzenia,które miało miejsce do słownie kilka minut temu.
-O boże już 13 43.Za 2 minuty ogłoszenie 1 etapu i początek drugiego.-powiedziała Eva
-To na co czekamy zapłaćmy i biegnijmy.-powiedziął Fabio
Młodzi czym prędzej pośpieszyli do Studia.Mieli szczęście.Dyrektor właśnie miał się zabrać za wyczytywanie osób,które zaliczyły 1 etap.Podeszli bliżej by lepiej wszystko słyszeć.
-Droga młodzieży.Oznajmiam wam iż 1 etap dobiegł końca.Do 2 etapu przeszły następujące osoby:Angelo
Costello,Ignazio Torres,Luigi Montechiaro,Rebeca Enríquez,Mercedes Ramírez,Pilar Samaniego,Roberta
Girón,Delfina Valdés,Chucho Guajardo,Dulce Sepúlveda,Martin Fierro,Clarisa Fuentes,Alberto Negrete i Katina Ruales
Reszcie dziękujemy
-Dostałyśmy się!-krzyknęła Mechi
-Tak się cieszę.Już się bałam że nie przejdę-odpowiedziała Kati
-Po tym co ci powiedzieli w sali?Musieli to zrobić-powiedział Fabio
-Teraz najważniejsze by dobrze zdać część taneczną
-Nad,którą pracowaliśmy we dwójkę
-Właśnie
-Wierzymy w was dziewczyny-powiedziały Sofia,Eva i Natalia
Wtem odezwała się pani Isabel
Poprosimy do sali Katinę Ruales
-Trzymamy kciuki-powiedzieli przyjaciele
Katina weszła do sali.Jednak już nie tak pewnie jak za pierwszym razem.Szybko jednak wzięła się w garść gdyż walczyła o miejsce w Studio by realizować swoje marzenia.
-Witamy ponownie
-Już bez zbędnych pytań proszę o przedstawienie nam twojego układu.
-Już się robi
Muzyka została włączona.Katina stanęła na środku.Głowę miała spuszczoną w dół.Początkowo melodia była subtelna.Takie też były ruchy szatynki.Subtelnie i z gracją poruszała się po sali.W tedy nastąpił przełom.Muzyka stała się bardzo energiczna.Dziewczyna wprost tryskała szczęściem i energią.Jej ruchy też były inne.Już nie subtelne ale wciąż współgrające z muzyką.Do tego rozmaite kroki i pozy stanowiły idealne połączenie z utworem tego typu.Wszystkie elementy ze sobą współgrające tworzyły na prawdę świetny efekt.Muzyka ucichła.Występ 15-latki się skączył
-Bravo!!-klaskli wszyscy
-To był bardzo dobry występ.Z początku myślałem że przez cały czas muzyka będzie spokojna.A tu taka niespodzianka.Doskonale dobrałaś utwór.Szczerze mówiąc nigdy go nie słyszałem ale bardzo mi się spodobał.W pełni do ciebie pasuję.Na zewnątrz szara myszka a w środku wulkan emocji.Idealne połączenie
-Podzielam zdanie kolegi.W końcu pokazałaś w 100 %-ach na co cię stać.O to chodziło.
-No cóż nie ukrywam było genialnie.Jednak zabrakło mi punktu kulminacyjnego.Takiej wielkiej bomby na koniec występu.
-Tak tak mi też tego zabrakło.A do tego te ruchy.Nie chodzi o to ze były złe bo były bardzo dobre.Stworzyłaś coś co miało być na pozór idealne.I prawie ci się udało.Jak wiadomo jestem nauczycielem tańca więc dopatrzę się każdego błędu.Na twoje szczęście dopatrzyłem się tylko dwóch.Występ był bardzo dobry ale gdyby nie te wpadki był by perfekcyjny.
-Alejandro jak zwykle musisz się czegoś doczepić.Jak na pierwszy występ było fenomenalnie.To tyle z mojej strony gdyż uwagi i pochwały zostały już powiedziane przez moich kolegów i szanowną koleżankę i nie chciałbym się powtażać.Dziękujemy ci
-To ja dziękuję,za pochwały a także uwagi.
Katina wyszła z sali.Następna weszła Mechi.Szatynka źle się poczuła.Poprosiła Eve by poszła z nią do toalety.Dziewczyna zgodziła się.Z kroku na krok Kati czuła się coraz bardziej osłabiona.W chwili gdy weszły do toalety dziewczyna zemdlała.......
Część 3 pojawi się jutro ;) Mam nadzieję że wam się spodoba
-O boże już 13 43.Za 2 minuty ogłoszenie 1 etapu i początek drugiego.-powiedziała Eva
-To na co czekamy zapłaćmy i biegnijmy.-powiedziął Fabio
Młodzi czym prędzej pośpieszyli do Studia.Mieli szczęście.Dyrektor właśnie miał się zabrać za wyczytywanie osób,które zaliczyły 1 etap.Podeszli bliżej by lepiej wszystko słyszeć.
-Droga młodzieży.Oznajmiam wam iż 1 etap dobiegł końca.Do 2 etapu przeszły następujące osoby:Angelo
Costello,Ignazio Torres,Luigi Montechiaro,Rebeca Enríquez,Mercedes Ramírez,Pilar Samaniego,Roberta
Girón,Delfina Valdés,Chucho Guajardo,Dulce Sepúlveda,Martin Fierro,Clarisa Fuentes,Alberto Negrete i Katina Ruales
Reszcie dziękujemy
-Dostałyśmy się!-krzyknęła Mechi
-Tak się cieszę.Już się bałam że nie przejdę-odpowiedziała Kati
-Po tym co ci powiedzieli w sali?Musieli to zrobić-powiedział Fabio
-Teraz najważniejsze by dobrze zdać część taneczną
-Nad,którą pracowaliśmy we dwójkę
-Właśnie
-Wierzymy w was dziewczyny-powiedziały Sofia,Eva i Natalia
Wtem odezwała się pani Isabel
Poprosimy do sali Katinę Ruales
-Trzymamy kciuki-powiedzieli przyjaciele
Katina weszła do sali.Jednak już nie tak pewnie jak za pierwszym razem.Szybko jednak wzięła się w garść gdyż walczyła o miejsce w Studio by realizować swoje marzenia.
-Witamy ponownie
-Już bez zbędnych pytań proszę o przedstawienie nam twojego układu.
-Już się robi
Muzyka została włączona.Katina stanęła na środku.Głowę miała spuszczoną w dół.Początkowo melodia była subtelna.Takie też były ruchy szatynki.Subtelnie i z gracją poruszała się po sali.W tedy nastąpił przełom.Muzyka stała się bardzo energiczna.Dziewczyna wprost tryskała szczęściem i energią.Jej ruchy też były inne.Już nie subtelne ale wciąż współgrające z muzyką.Do tego rozmaite kroki i pozy stanowiły idealne połączenie z utworem tego typu.Wszystkie elementy ze sobą współgrające tworzyły na prawdę świetny efekt.Muzyka ucichła.Występ 15-latki się skączył
-Bravo!!-klaskli wszyscy
-To był bardzo dobry występ.Z początku myślałem że przez cały czas muzyka będzie spokojna.A tu taka niespodzianka.Doskonale dobrałaś utwór.Szczerze mówiąc nigdy go nie słyszałem ale bardzo mi się spodobał.W pełni do ciebie pasuję.Na zewnątrz szara myszka a w środku wulkan emocji.Idealne połączenie
-Podzielam zdanie kolegi.W końcu pokazałaś w 100 %-ach na co cię stać.O to chodziło.
-No cóż nie ukrywam było genialnie.Jednak zabrakło mi punktu kulminacyjnego.Takiej wielkiej bomby na koniec występu.
-Tak tak mi też tego zabrakło.A do tego te ruchy.Nie chodzi o to ze były złe bo były bardzo dobre.Stworzyłaś coś co miało być na pozór idealne.I prawie ci się udało.Jak wiadomo jestem nauczycielem tańca więc dopatrzę się każdego błędu.Na twoje szczęście dopatrzyłem się tylko dwóch.Występ był bardzo dobry ale gdyby nie te wpadki był by perfekcyjny.
-Alejandro jak zwykle musisz się czegoś doczepić.Jak na pierwszy występ było fenomenalnie.To tyle z mojej strony gdyż uwagi i pochwały zostały już powiedziane przez moich kolegów i szanowną koleżankę i nie chciałbym się powtażać.Dziękujemy ci
-To ja dziękuję,za pochwały a także uwagi.
Katina wyszła z sali.Następna weszła Mechi.Szatynka źle się poczuła.Poprosiła Eve by poszła z nią do toalety.Dziewczyna zgodziła się.Z kroku na krok Kati czuła się coraz bardziej osłabiona.W chwili gdy weszły do toalety dziewczyna zemdlała.......
Część 3 pojawi się jutro ;) Mam nadzieję że wam się spodoba
Rozdział 11 Zapisy cz 2
Szatynka ujrzała kłócących się Rodriga i Stefana.Z lokalu nie było słuchać słów,które wypowiadali ponieważ mówili niewyraźnie do tego bardzo głośno.Ze słów szybko przeszło do czynów.Chłopcy zaczęli tarzać się po ziemi i okładać pięściami.Katina przeraziła się.Nigdy nie była światkiem takiej sytuacji.Czym prędzej wybiegła z baru a za nią Fabio oraz reszta dziewczyn.
-Co wy do licha wyprawiacie!Przestańcie!-krzyczała próbując ich rozdzielić.Bez skutku.
-To wszystko jego wina-wykrzyczał Rodri wskazując na Stefana
-Jak to?O co w ogóle chodzi?Powiecie mi w końcu?Nie wygłupiajcie się jak małe dzieci i wstańcie.
Chłopcy posłuchali.Wstali z ziemi.Otrzepali ubranie z piachu i kurzu.Jednak patrzeli na siebie jakby jeden drugiego miał zaraz rozszarpać.Ze względu na Katinę nie zrobili tego
-To teraz tłumaczcie się co tu zaszło-niecierpliwiła się
- Ten kretyn już od kilku dni mnie prowokuje.Twierdzi że Elisa mnie z nim zdradziła.Podobno pisali do siebie.Do tego mówi ze Elisa wcale mnie nie kocha tylko jego-powiedział Rodri po czym powiedział do Stefana-I po co ci to?Lubisz rujnować życie innym?
-Ja tylko wolałem cię uprzedzić bo wiem że Elisa nie odważyłaby się powiedzieć ci o tym
-Jak ty mogłeś?A tak się zarzekałeś że kochasz tylko mnie a ja się tu dowiaduje że zalecałeś się do innej.W dodatku do mojej współlokatorki.Aż mi się wierzyć nie chce.Jednak w ogóle się nie zmieniłeś-powiedziała Kati do Stefana
-Ale Katina to nie tak.Wtedy to był impuls.Tak naprawdę zależy mi tylko na tobie.
-Oszczędź sobie tych słów.I tak nic nie zmienią.Odejdź stąd nie chce cię widzieć.
-Ale,,
-Nie słyszałeś odejdź-przerwał mu Fabio
Stefan odszedł z miną zbitego psa.Katina rozpłakała się.Ale za razem była dumna że nie posłuchała wtedy Elisy.Cierpiała by jeszcze bardziej niż teraz.Fabio podszedł do niej.Wtuliła się w jego umięśnione ramiona.Czuła się w nich bezpiecznie.Niestety Katina myślała o brunecie jak o przyjacielu podczas gdy on kochał ja nad życie.Szatynka przestała płakać.Odchyliła głowę od klatki piersiowej chłopaka.
-Wszystko w porządku?-spytał
-Tak już tak
-Na pewno?
- Tak
-Wracajmy do środka
-Dobrze
-Katina ja już pójdę.Muszę pogadać z Elisą.-powiedział Rodri
-Dobrze idź ale nie rób nic głupiego.Pogadaj z nią na spokojnie
-Postaram się
Rodrigo odszedł.Kati wraz z Fabio i dziewczynami wrócili do lokalu.Tam już na stole czekała na nich pizza
To na razie tyle.To nie koniec tego rozdziału.Muszę wyjść na godzinę.Potem dokończę ;)
-Co wy do licha wyprawiacie!Przestańcie!-krzyczała próbując ich rozdzielić.Bez skutku.
-To wszystko jego wina-wykrzyczał Rodri wskazując na Stefana
-Jak to?O co w ogóle chodzi?Powiecie mi w końcu?Nie wygłupiajcie się jak małe dzieci i wstańcie.
Chłopcy posłuchali.Wstali z ziemi.Otrzepali ubranie z piachu i kurzu.Jednak patrzeli na siebie jakby jeden drugiego miał zaraz rozszarpać.Ze względu na Katinę nie zrobili tego
-To teraz tłumaczcie się co tu zaszło-niecierpliwiła się
- Ten kretyn już od kilku dni mnie prowokuje.Twierdzi że Elisa mnie z nim zdradziła.Podobno pisali do siebie.Do tego mówi ze Elisa wcale mnie nie kocha tylko jego-powiedział Rodri po czym powiedział do Stefana-I po co ci to?Lubisz rujnować życie innym?
-Ja tylko wolałem cię uprzedzić bo wiem że Elisa nie odważyłaby się powiedzieć ci o tym
-Jak ty mogłeś?A tak się zarzekałeś że kochasz tylko mnie a ja się tu dowiaduje że zalecałeś się do innej.W dodatku do mojej współlokatorki.Aż mi się wierzyć nie chce.Jednak w ogóle się nie zmieniłeś-powiedziała Kati do Stefana
-Ale Katina to nie tak.Wtedy to był impuls.Tak naprawdę zależy mi tylko na tobie.
-Oszczędź sobie tych słów.I tak nic nie zmienią.Odejdź stąd nie chce cię widzieć.
-Ale,,
-Nie słyszałeś odejdź-przerwał mu Fabio
Stefan odszedł z miną zbitego psa.Katina rozpłakała się.Ale za razem była dumna że nie posłuchała wtedy Elisy.Cierpiała by jeszcze bardziej niż teraz.Fabio podszedł do niej.Wtuliła się w jego umięśnione ramiona.Czuła się w nich bezpiecznie.Niestety Katina myślała o brunecie jak o przyjacielu podczas gdy on kochał ja nad życie.Szatynka przestała płakać.Odchyliła głowę od klatki piersiowej chłopaka.
-Wszystko w porządku?-spytał
-Tak już tak
-Na pewno?
- Tak
-Wracajmy do środka
-Dobrze
-Katina ja już pójdę.Muszę pogadać z Elisą.-powiedział Rodri
-Dobrze idź ale nie rób nic głupiego.Pogadaj z nią na spokojnie
-Postaram się
Rodrigo odszedł.Kati wraz z Fabio i dziewczynami wrócili do lokalu.Tam już na stole czekała na nich pizza
To na razie tyle.To nie koniec tego rozdziału.Muszę wyjść na godzinę.Potem dokończę ;)
niedziela, 1 czerwca 2014
Rozdział 10: Zapisy cz 1
Nadszedł dzień zapisów do Studia.Przed budynkiem jak i w środku roiło się od młodzieży.Każdy z nich miał swoje pasje i talenty,które chciał rozwijać właśnie w tej szkole.Stres towarzyszył w tym dniu chyba każdemu młodemu człowiekowi.
~,~
Na miejscu byli już Fabio,Eva.Mechi,Natalia oraz Sofia.Brakowało tylko jeszcze Katiny
-I co Mechi stresujesz się?-spytał Fabio
-Nawet nie wiesz jak bardzo-trzęsła się i obgryzała paznokcie
-Spokojnie wierzymy w ciebie co nie dziewczyny?-skierował wzrok w kierunku Natali,Evy i Sofi
-No jasne-powiedziały w trójkę i przytuliły dziewczynę
-Jesteście kochani dziękuję
-Któraś wie gdzie podziewa się Kati?-spytała Eva
-Pewnie jest jeszcze w domu.Zadzwonię do niej-powiedziała Mechi następnie wybierając numer do Katiny
-Cześć Katina.Kiedy będziesz w Studio?
-Za chwilkę wychodzę
-Dobrze.Mam nadzieje że ubrałaś się lekko bo upał jest niesamowity.
-Tak tak ubrałam sukienkę więc myślę że wytrzymam ten skwar.
-To my czekamy na ciebie na dziedzińcu
-Ok Pa
Po 15 minutach Szatynka była już na miejscu.Była zdziwiona ilością osób jakie przybyły pod Studio.Nigdzie jednak nie widziała swoich przyjaciół.Po chwili dostrzegła ich siedzących na murku.Podeszła do nich.
-A oto i jestem-zaśmiała się
-Katina!W końcu przyszłaś-przytuliła ją Mechi
-Jak widać.Dlaczego tu jest tyle ludzi?
-No widzisz wszyscy chcą należeć do tego Studia.-powiedziała Natalia
-Coś czuję że się nie dostanę
-Chyba zapomniałaś o tym że są tu trzy profile.Dwie trzecie tej gromady pójdzie za 15 minut na swoje egzaminy na inne profile.Z tego co mi wiadomo to na profil muzyczno-taneczny będą zdawać 23 osoby-powiedział Fabio
A skąd to wiesz?
-Mój ojczym jest tu nauczycielem tańca.Myślisz że czemu tak dobrze tańczę?-uśmiechnął się
-Widzę ze wielu rzeczy jeszcze nie wiem
Wtem rozmowę przerwał im Stefan
Cześć kochanie-pocałował Kati w policzek.Fabio trochę posmutniał.Zauważyła to Katina.Postanowiła nie zwracać zbytniej uwagi na swojego byłego chłopaka.Z resztą nawet nie miała na stroju na rozmowę z nim
Cześć co tu robisz?
-Wpadłem na chwilkę życzyć ci powodzenia
-Jesteście razem?-spytał Fabio
-Nie nie jesteśmy-powiedziała Katina
-Jeszcze.Ale mam nadzieję że to się szybko zmieni.A czeemu pytasz?-spytał Stefan
-A tak z czystej ciekawości-w rzeczywistości w Fabio gotowało się z zazdrości.Dopiero teraz zrozumiał jaki był głupi dając Katinie "wolność" i że może ją stracić.
Wtem na dziedziniec przybył dyrektor,który chciał ogłosić komunikat.
-Droga młodzieżo.Pragnę oznajmić iż za 3 minuty zaczynają się egzaminy na profil sportowy oraz plastyczno-artystyczny.Proszę o przejście na miejsce swoich egzmniów.Profil sportowy ma egzaminy na sali gimnatycznej po drugiej stronie Studia.Natomiast profil plastyczno artystyczny ma egzaminy w drugiej części szkoły gdzie znajduję się scena.Profil taneczno-muzyczny proszę o pozostanie na miejscu.Wasz egzamin zacznie się za 10 minut.Kandydaci będą wyczytywani alfabetycznie.To wszystko dziękuję za uwagę.
Gromada rozeszła się.Zostały jedynie 23 osoby.Od razu zrobiło się chłodniej,bo ludzi było zdecydowanie mniej.Lecz zdenerwowanie nadal towarzyszyło Katinie oraz Mechi
-Mówił że wchodzimy alfabetycznie.Ja mam na nazwisko Ramirez z ty Ruales więc ja wejdę przed tobą.Stresuję się-powiedziała Mechi do Katiny
-Spokojnie będzie dobrze
-No właśnie jesteśmy z tobą-powiedział Sofia
-Pamiętaj że będziemy z tobą w sali-powiedziała Natalia
-No właśnie będziemy cię dopingować-powiedział Fabio
-Tylko mnie przypadkiem bardziej nie zestresujcie tym
-Spokojnie siostra wszystko pójdzie gładko-odezwała się Eva
-Dziękuję wam jesteście wspaniali
-Co powiecie na to żebyśmy się przytulili?-spytała Kati
-Jasne!!-wszyscy się przytulili
Radosną chwilę przerwał młodym głos mówiący przez głośnik"Uwaga Uwaga egzamin właśnie się zaczyna.Proszę o przejście na korytarz Studia"Gromadka posłuchała i poszła do środka.Tam wyczytywano po kolei osoby,które maja podejść do egzaminu.Przyszedł czas na Mechi
-Poprosimy do siebie Mercedes Ramirez.-powiedziała nauczycielka będąca w jury
-Jeju to ja.Trzymajcie kciuki-powiedziała
-Jasne będziemy-powiedzieli wszyscy
Mechi nieśmiałym krokiem weszła do stali.Za nią poszli jej przyjaciele.
W sali siedziała 5 jury 4 mężczyzn i jedna kobieta
Od prawej siedział pan Roberto,pani Isabel,pan Pasqual,pan Alejandro i pan Gonzalo.
-To co nam dziś przygotowałaś?
-Piosenkę a raczej śpiewaną historię młodej dziewczyny,która młodo straciła ukochanego
-Hmm ciekawe ciekawe.Nie trzymaj nas w niepewności zaśpiewaj.
"Solía ser tan hermoso
Por esta tan feliz
¿Por qué no podía durar para siempre
No dejo de preguntarme la misma pregunta
Te fuiste en silencio
No quedarse atrás nada
Esta referencia en el futuro de forma inesperada
Yo te saqué de mí
¿Qué pasaría si no fuera así?
Sería mejor, pero no sé
Sueño contigo de nuevo a mí
Pero sé que es imposible
¿Qué fue, si no fuera así?
Así que en realidad quiere saber
Yo todavía no entiendo lo que pasó
Yo ya entiendo las reticencias
Tanto tiempo que pasé contigo en el hospital
Muchos médicos estaban alrededor de la otra
Pero nadie fue capaz de ahorrar
me quedé solo
Es difícil para mí venir al cementerio
Mire a su tumba
Hoy sé que usted es feliz
¿Qué pasaría si no fuera así?
Sería mejor, pero no sé
Sueño contigo de nuevo a mí
Pero sé que es imposible
¿Qué fue, si no fuera así?
Así que en realidad quiere saber
Yo todavía no entiendo lo que pasó
Yo ya entiendo las reticencias
Creo que con el siempre cumplir allí en la parte superior
Espérame allí y vamos a estar juntos de nuevo
¿Qué pasaría si no fuera así?
No lo sé
¿Que pasaria si no fuera asi, no fuera asi.......
¿Qué pasaría si no fuera así?
Sería mejor, pero no sé
Sueño contigo de nuevo a mí
Pero sé que es imposible
¿Qué fue, si no fuera así?
Así que en realidad quiere saber
Yo todavía no entiendo lo que pasó
Yo ya entiendo las reticencias"
Mechi skończyła śpiewać.Mina jury była bezcenna.Byli pod wielkim wrażeniem
-Bravo!Nic dodać nic ująć
-Świetna piosenka!
-Niebywałe!
-Masz talent.Piosenka jest bardzo poruszając poruszająca!
-Dziękujemy za występ
-Ja również dziękuję-powiedziała i zeszła ze sceny
-Teraz poprosimy Katinę Ruales
-Teraz ja no to idę
-Czekaj-powiedzial Fabio
-Co jest?
-To-pocałował ją.Oddała pocałunek.Uśmiechnęła się i weszła żwawo do sali
-Witaj a ty co nam przygotowałaś
-Piosenkę o dziewczynie,która znalazła już swoją miłość i chce by trwała ona wiecznie
-Zapowiada się ciekawie.Zaprezentuj nam ją
"Te encontré en algún lugar en el fin del mundo
Y todo lo que sé
He buscado durante días, meses, años
Y te encontré
Sé que a partir de hoy
Quiero compartir con ustedes todos mis sueños
Dormirse y despertar contigo
Para el final de sus días
Y ahora, cuando estás conmigo cerca
Yo no tengo que preocuparme
Porque gracias a ti yo sé que tengo todo lo que
En dos palabras te amo
Sé que a partir de hoy
Quiero compartir con ustedes todos mis sueños
Dormirse y despertar contigo
Para el final de sus días
Sé que a partir de hoy
Dormirse y despertar contigo
Para el final de sus días
Quiero compartir con ustedes todos mis sueños"
-Kolejna świetna piosenka.Ma bardzo fajny przekaz
-Osobiście ja wykonałabym to w wersji odrobinę weselszej ale tak też jest bardzo dobrze
-Nie czepiaj się szczegółów Izabel.Mi się na przykład bardzo podobało twoje gestykulowanie podczas śpiewu.Niektórzy stoją po prostu jak słup soli.A ty masz taką młodzieńczą energię.Bardzo mi się to podoba
-Masz bardzo ładną barwę głosu.Wspaniale dobrałaś tempo utworu do swojego wokalu.
-No to ja się teraz wypowiem.W jednym fragmencie wyprzedziłaś nieco muzykę.Bardzo umiejętnie to ukryłaś przed moimi kolegami ale ja jestem perfekcjonistą i dopatrzę się każdego błędu.Ale występ bardzo mi się podobał więc przymknę na to oko.Tylko popracuj nad tym
-Dziękuję państwu za pochwały-powiedziała Katina i wyszła z Sali.
-Byłaś świetna!-wykrzyczał Fabio biorąc ją na ręce
-Jeju zaraz spadnę
-Nie spadniesz.Trzymam cię mocno-postawił ją powoli na ziemię
-Cudowna ta piosenka-powiedziała Sofia
-Kiedy ją napisałaś?spytała Eva
-3 dni przed egzaminem
-Jest piękna-powiedziała Mechi
-Nie tak jak twoja.Twoja to było coś.Po prostu cudo
-Nie przesadzaj-zarumieniła się
-Nie przesadzam
-Ja podzielam zdanie Katiny-odezwał się Fabio
-Teraz musimy poczekać do obiadu na wyniki pierwszego etapu-powiedziała Natalia
-Może skoczymy gdzieś do jakiegoś baru?-zasugerowała Eva
-Świetny pomysł a jest jakiś w pobliżu?spytała Kati
-Tak na przeciwko jest nowo otwarty bar karaoke.W dzień pełni funkcję najzwyklejszego baru
-No to uzgodnione idziemy
Grupka wyszła z Studia i udała się do lokalu.Z zewnątrz budynek wyglądał bardzo zachęcająco.Okna zdobiły fiołkowe firanki,natomiast na parapecie stały kolorowe kwiaty.Nad drzwiami wisiała zawieszka "Bar Macarena"Młodzież weszła do środka
-Jak tu milutko-powiedziała Katina
-Na karaoke przychodzimy właśnie tu ze względu na cudną atmosferę-powiedziała Mechi
-To jak zamawiamy coś?Głodna jestem-powiedziała Eva
-Ty zawsze jesteś głodna-zaśmiała się Natalia
-To jak może pizze?Najlepiej Margherite-powiedziała Sofia
-Dobry pomysł-powiedział Fabio
-To ja pójdę ją zamówić-powiedziała Mechi
-My pójdziemy wybrać stolik-powiedział Fabio
-Dobrze.
Wszyscy usiedli razem do stolika i zaczęli rozmawiać.Powoli było czuć zapach oregano.Ten błogi nastrój przerwał hałas dochodzący z dworu.Nikt nie wiedział co się dzieje.To co zobaczyła Katina bardzo ją zdziwiło......
czwartek, 29 maja 2014
Rozdział 9: Wspaniała wiadomość
Był piękny sobotni dzień.Słońce delikatnymi promykami dotykało twarze przechodniów.Wiatr był subtelny.A mimo to listki,które opadły tańczyły w powietrzu.Kwiaty na krzewach wyglądały dziś inaczej.Były żywsze niż zwykle.Ich kolor był soczystrzy a zapach bardziej wonny.Wszysko było harmonijne.Wszystko było inne.Może to przez to że w życiu Katiny coś sie zmieniło?Miłość zawitała u jej drzwi?Człowiek zakochany dostrzega świat takim jakim jest naprawdę.Czuje sie wtedy inaczej,jak nigdy dotąd.....
~~
Tego dnia dziewczyna poszła wraz z Elisą do parku.Po dotarciu na miejsce usiadły na ławce i rozmawiały.Elisa poszła do coś do picia.Katina została.Siedziała sobie tak póki,ktoś nie zakrył jej oczu rękami.Dziewczyna zdjęcia ręce z twarzy i odwróciła się.Zobaczyła Fabio.
-Cześć tancereczko-powiedział żartobliwie
-O cześć Fabio co ty tu robisz?
-Trochę pokłóciłem się z rodzicami.Jak zwykle odreagowywałem jeżdżąc motorem.Chciałem chwilę odpocząć więc przyjechałem tu.
-Często się kłócisz z rodzicami?
-Niestety.Oni nie rozumieją mnie a ja ich.Oni chcą żebym był grzecznym chłopcem słuchającym rodziców i nie sprawiającym problemów.Na szczęście taki nie jestem.Lubię adrenalinę.Bez motoru żyć nie mogę.Tylko on mnie uspokaja.Oni myślą sobie że to fanaberia i boją się że zginę.Muszę żyć ze świadomością że motor może mnie zabić ale wolę taką śmierć niż każdą inną.
-No co zrobić rodziny się nie wybiera.Jeżeli znowu się pokłócicie możesz przenocować u mnie w domu dziecka.Chłopak mojej siostry często u nas zostaje na noc.
-Dziekuję na pewno kiedyś skorzystam.A powiedz mi o co chodziło wczoraj Stefanowi?
-Nie ma o czym gadać.Jest strasznie zazdrosny chociaż nie jesteśmy razem.Powiedziałam że jeżeli mu na mnie zależy to ma to udowodnić.I nie wiem co będzie dalej.
-Kochasz go jeszcze?
-Tak chociaż nie chciałabym.Cóż serce nie sługa.Zobaczymy co będzie.
-Katina choć idziemy już do domu.Dzwoniła pani Rozalia.Ma jakąś pilną sprawę-powiedziała zbliżająca się do ławki Elisa
-Przepraszam cię muszę już iść Na razię-powiedziała dziewczyna do Fabia
-Na razię
Dziewczyny odeszły.Po chwili zjawił się przyjaciel chłopaka-Francisco.
-O więc tu się kryjesz.Szukałem cię czemu nie odbierałeś?
-Pokłuciłem się z rodzicami i wyłączyłem telefon,zapomniałem uruchomić go spowrotem
-Znowu?Mają się jeszcze ciebie o co czepiać?
-Najwidoczniej mają ale nie to najgorsze.
-A co jeszcze?
-Pamiętasz Katinę?
-No tak pamiętam a co?
-Ona chodziła z Stefanem
-I co w związku z tym?
-To że ona go nadal kocha a on chce ją odzyskać.A mi przecież też się bardzo podoba.
-Nie możesz naleść sobie innej?
-Frans ja nie jestem tobą.Nie zmieniam dziewczyn jak rękawiczek.A poza tym i tak drugiej takiej bym nie znalazł
-Ty seryjnie się zakochałeś
-Najwidoczniej
-Najpierw się zaprzyjaźnijcie jak się dobrze poznacie to wtedy możesz zacząć działać.
-W sumie masz rację zrobię tak.
W tym samym czasie dziewczyny były już w domu.Siedziały sobie w pokoju.Wtedy przyszła pani Rozalia
-Katina mogę cie prosić do gabinetu pani dyrektor?
-Tak ale coś złego się stało?
-Złego nie nie masz się czym martwić.
-No dobrze.
Katina weszła do gabinetu.Tam czekała już na nią pani dyrektor.
-O już jesteś siadaj proszę
Katina usiadła.Czuła się niepewnie nie wiedząc o co chodzi.
-Po co pani mnie wezwała?
-Powiem to tak.Jest szansa na twoją adopcję.Pewna pani jest na to chętna.Spełnia wszystkie wymogi adopcji.Teraz musisz zdecydować czy chcesz być adoptowana.
Katina zamarła.Nigdy się nie spodziewała że dostanie od losu tą szansę.Chwilę milczała.
-Nie odpowiesz?zdziwiłaś się?
-I to bardzo.Nie wierzyłam że ten czas kiedykolwiek nadejdzie.
-Katino wyrażasz zgodę?
-Tak chcę zostać adoptowana.Mam jeszcze jedno pytanie
-Jakie?
-Kiedy poznam tą osobę?
-Teraz-odpowiedziała kobieta stojąca w drzwiach gabinetu
Była brunetka o piwnych oczach.Obwieszona w błyskotki.Miała na sobie zieloną sukienkę przed kolano.Do tego czarne okulary przeciwsłoneczne i beżowe botki.
-Poznaj proszę to pani Angeles.
-A to Katina.
-Miło mi cię poznać
-Mi panią również
-Proszę mów mi po imieniu
-No niech będzie
-Drogie panie proponuje żebyście się lepiej poznały.Wtedy po zapoznaniu się Katina podejmie decyzję.
-I tak zrobimy-powiedziały obydwie.Wyszły do parku
-To co chciałabyś o mnie wiedzieć?
-Oj wszystko.Mów po kolei
-No to może tak.Mam 31 lat.Nie mam męża.Mam duży dom niedaleko.Jestem projektantką mody.Dużo jeżdżę po świecie.Bardzo lubie sport.Mam dużego psa-Amira.Nie przychodzi mi nic więcej do głowy
-A dlaczego zdecydowałaś się na adpocję?
-No wiesz nie mam męża ani nawet partnera.Poza tym nie mogę mieć dzieci stąd ta decyzja.
-Przykro mi
-Zapomnijmy o tym.Teraz ty opowiedz coś o sobie.
-Hmm mam 15 lat.Mam problemy sercowe jak każda nastolatka.Kocham moje przyjaciółki.Tak jak ty lubię sport.Uwielbiam śpiewać.Idę zaniedługo na zapisy do Studia ''el Tiempo" na profil muzyczno tanecznym.Chyba od zawsze mieszkam w tym domu dziecka.Nie jest łatwo ale jakoś daje radę.I te problemy sercowe.Bez nich się nie obejdzie
-Też byłam kiedyś młoda i zakochana i wiem jak to jest.
Wtedy Kati zauważyła Fabio siedzącego na ławce.Widać było że coś mu jest.Wtedy na nią spojrzał.Dziewczyna od razu rozpromieniała.Jej brązowe oczy zaczęły połyskiwać.Zauważyła to Angeles.Od razu wiedziała że szatynka jest zakochana.Bowiem przeżywała to samo gdy była młoda.Chłopak podszedł do kobiet
-Cześć piękna-pocałował Katinę w policzek
-O cześć Fabio co tu robisz?Niech zgadnę problemy z rodzicami?
-Tak.Zadziwia mnie to jak ty mnie znasz
-No wiesz nawet nie trudno zgadnąć że to chodzi o jakąś kłótnie.Twój wyraz twarzy mówi wszystko.
-Możemy pogadać na osobności?
-Jasne-Angeles mogłabyś zostawić nas samych?Potem dokończymy rozmowę
-Oczywiście.I tak już muszę lecieć do domu.Widzimy się jutro.Do widzenia
Gdy kobieta odeszła młodzi poszli nad fontannę.
-To o czym chciałeś pogadać?
-Czy ty i Stefan to już przeszłość?
-Nie potrafię ci odpowiedzieć.A dlaczego pytasz?
-Nie idzie ukryć że mi się strasznie podobasz.Uwierz miałem wiele sympati ale do żadnej z nich nie poczułem tego co do ciebie.Mimo że znamy się tak krótko to zakochałem się w tobie i w twoich pięknych brązowych oczach.Tylko ty mnie rozumiesz.Sprawiasz że znów się uśmiecham.Że powracam do życia.Nigdy się tak nie czułem
Katina lekko się skrępowała.Chłopak przysuwał się do niej coraz bliżej.Spojrzał w jej oczy.Ich usta już miały się spotkać,gdy Katina odsuneła cię.Czuła coś do Fabia ale pomyślała o tym że sprawa z Stefanem jest jeszcze świeża i byłoby to nie fair wobec niego.
-Fabio przepraszam cię ale nie mogę-powiedziała roniąc łzę
-Dlaczego płaczesz?-spytał zatroskany chłopak
-Wiem że ci ciężko i nie chcę ci sprawiać więcej bólu.Mimo iż mówiłam wiele razy Stefanowi że z nim nie będę to ja nadal go kocham.Nie jestem pewna swoich uczuć i to mnie najbardziej martwi.
-Rozumiem.Jeżeli stanie się tak że z nim będziesz to proszę nie zamartwiaj się że mnie tym ranisz.Może kiedyś przyjdzie taki czas że będziemy mogli być razem.
Fabio pocałował dziewczynę w policzek i odjechał na swoim motorze.Katina wróciła do domu.W pokoju czekała na nią Elisa.Dziewczyna nie zwróciła nawet na nią uwagi i położyła się do łóżka i zaczęła płakać.Elisa zaniepokoiła się stanem współlokatorki
-Mała co jest?
-Nieważne-Oderwała się od swojej poduszki
-Jeżeli jest to nie ważne to dlaczego płaczesz?Czyżby chodziło o sprawy sercowe?
-Niestety tak.Dlaczego życie musiało mi się tak skomplikować?Z jednej strony stoi Stefan-chłopak którego kocham mimo tego że mnie zranił.Z drugiej zaś Fabio-chlopak z którym mam świetny kontakt,tylko ja go rozumiem,potrafię pocieszyć.Znamy się niedługo ale to co do niego czuje to nie tylko przyjaźń.Mimo iż mówił mi że jeżeli będę ze Stefanem to nic się nie stanie ale ja i tak wiem że go tym zranię.Nie wiem co zrobić
-Poważna sprawa.Stefana znasz jednak o wiele wiele dłużej.Poza tym mówisz ze go kochasz a on się stara jak może żebyście byli razem.Jeżeli Fabio dał ci wolną rękę to jest naprawdę twardy.Rozumiem ze do niego też coś czujesz ale jeżeli on potrafi pogodzić się z tym że nie będziecie razem chociażby na razie to może warto dać szansę Stefanowi?-wyjaśniła jej Elisa
-Może.....na razie musi się postarać żeby odzyskał moje zaufanie.Dziękuje ci za rozmowę
-Od tego są przyjaciółki
Dziewczyny przytuliły się.Katina położyła się spać bowiem nazajutrz miała mieć kolejną próbę z Fabio......
~~
Tego dnia dziewczyna poszła wraz z Elisą do parku.Po dotarciu na miejsce usiadły na ławce i rozmawiały.Elisa poszła do coś do picia.Katina została.Siedziała sobie tak póki,ktoś nie zakrył jej oczu rękami.Dziewczyna zdjęcia ręce z twarzy i odwróciła się.Zobaczyła Fabio.
-Cześć tancereczko-powiedział żartobliwie
-O cześć Fabio co ty tu robisz?
-Trochę pokłóciłem się z rodzicami.Jak zwykle odreagowywałem jeżdżąc motorem.Chciałem chwilę odpocząć więc przyjechałem tu.
-Często się kłócisz z rodzicami?
-Niestety.Oni nie rozumieją mnie a ja ich.Oni chcą żebym był grzecznym chłopcem słuchającym rodziców i nie sprawiającym problemów.Na szczęście taki nie jestem.Lubię adrenalinę.Bez motoru żyć nie mogę.Tylko on mnie uspokaja.Oni myślą sobie że to fanaberia i boją się że zginę.Muszę żyć ze świadomością że motor może mnie zabić ale wolę taką śmierć niż każdą inną.
-No co zrobić rodziny się nie wybiera.Jeżeli znowu się pokłócicie możesz przenocować u mnie w domu dziecka.Chłopak mojej siostry często u nas zostaje na noc.
-Dziekuję na pewno kiedyś skorzystam.A powiedz mi o co chodziło wczoraj Stefanowi?
-Nie ma o czym gadać.Jest strasznie zazdrosny chociaż nie jesteśmy razem.Powiedziałam że jeżeli mu na mnie zależy to ma to udowodnić.I nie wiem co będzie dalej.
-Kochasz go jeszcze?
-Tak chociaż nie chciałabym.Cóż serce nie sługa.Zobaczymy co będzie.
-Katina choć idziemy już do domu.Dzwoniła pani Rozalia.Ma jakąś pilną sprawę-powiedziała zbliżająca się do ławki Elisa
-Przepraszam cię muszę już iść Na razię-powiedziała dziewczyna do Fabia
-Na razię
Dziewczyny odeszły.Po chwili zjawił się przyjaciel chłopaka-Francisco.
-O więc tu się kryjesz.Szukałem cię czemu nie odbierałeś?
-Pokłuciłem się z rodzicami i wyłączyłem telefon,zapomniałem uruchomić go spowrotem
-Znowu?Mają się jeszcze ciebie o co czepiać?
-Najwidoczniej mają ale nie to najgorsze.
-A co jeszcze?
-Pamiętasz Katinę?
-No tak pamiętam a co?
-Ona chodziła z Stefanem
-I co w związku z tym?
-To że ona go nadal kocha a on chce ją odzyskać.A mi przecież też się bardzo podoba.
-Nie możesz naleść sobie innej?
-Frans ja nie jestem tobą.Nie zmieniam dziewczyn jak rękawiczek.A poza tym i tak drugiej takiej bym nie znalazł
-Ty seryjnie się zakochałeś
-Najwidoczniej
-Najpierw się zaprzyjaźnijcie jak się dobrze poznacie to wtedy możesz zacząć działać.
-W sumie masz rację zrobię tak.
W tym samym czasie dziewczyny były już w domu.Siedziały sobie w pokoju.Wtedy przyszła pani Rozalia
-Katina mogę cie prosić do gabinetu pani dyrektor?
-Tak ale coś złego się stało?
-Złego nie nie masz się czym martwić.
-No dobrze.
Katina weszła do gabinetu.Tam czekała już na nią pani dyrektor.
-O już jesteś siadaj proszę
Katina usiadła.Czuła się niepewnie nie wiedząc o co chodzi.
-Po co pani mnie wezwała?
-Powiem to tak.Jest szansa na twoją adopcję.Pewna pani jest na to chętna.Spełnia wszystkie wymogi adopcji.Teraz musisz zdecydować czy chcesz być adoptowana.
Katina zamarła.Nigdy się nie spodziewała że dostanie od losu tą szansę.Chwilę milczała.
-Nie odpowiesz?zdziwiłaś się?
-I to bardzo.Nie wierzyłam że ten czas kiedykolwiek nadejdzie.
-Katino wyrażasz zgodę?
-Tak chcę zostać adoptowana.Mam jeszcze jedno pytanie
-Jakie?
-Kiedy poznam tą osobę?
-Teraz-odpowiedziała kobieta stojąca w drzwiach gabinetu
Była brunetka o piwnych oczach.Obwieszona w błyskotki.Miała na sobie zieloną sukienkę przed kolano.Do tego czarne okulary przeciwsłoneczne i beżowe botki.
-Poznaj proszę to pani Angeles.
-A to Katina.
-Miło mi cię poznać
-Mi panią również
-Proszę mów mi po imieniu
-No niech będzie
-Drogie panie proponuje żebyście się lepiej poznały.Wtedy po zapoznaniu się Katina podejmie decyzję.
-I tak zrobimy-powiedziały obydwie.Wyszły do parku
-To co chciałabyś o mnie wiedzieć?
-Oj wszystko.Mów po kolei
-No to może tak.Mam 31 lat.Nie mam męża.Mam duży dom niedaleko.Jestem projektantką mody.Dużo jeżdżę po świecie.Bardzo lubie sport.Mam dużego psa-Amira.Nie przychodzi mi nic więcej do głowy
-A dlaczego zdecydowałaś się na adpocję?
-No wiesz nie mam męża ani nawet partnera.Poza tym nie mogę mieć dzieci stąd ta decyzja.
-Przykro mi
-Zapomnijmy o tym.Teraz ty opowiedz coś o sobie.
-Hmm mam 15 lat.Mam problemy sercowe jak każda nastolatka.Kocham moje przyjaciółki.Tak jak ty lubię sport.Uwielbiam śpiewać.Idę zaniedługo na zapisy do Studia ''el Tiempo" na profil muzyczno tanecznym.Chyba od zawsze mieszkam w tym domu dziecka.Nie jest łatwo ale jakoś daje radę.I te problemy sercowe.Bez nich się nie obejdzie
-Też byłam kiedyś młoda i zakochana i wiem jak to jest.
Wtedy Kati zauważyła Fabio siedzącego na ławce.Widać było że coś mu jest.Wtedy na nią spojrzał.Dziewczyna od razu rozpromieniała.Jej brązowe oczy zaczęły połyskiwać.Zauważyła to Angeles.Od razu wiedziała że szatynka jest zakochana.Bowiem przeżywała to samo gdy była młoda.Chłopak podszedł do kobiet
-Cześć piękna-pocałował Katinę w policzek
-O cześć Fabio co tu robisz?Niech zgadnę problemy z rodzicami?
-Tak.Zadziwia mnie to jak ty mnie znasz
-No wiesz nawet nie trudno zgadnąć że to chodzi o jakąś kłótnie.Twój wyraz twarzy mówi wszystko.
-Możemy pogadać na osobności?
-Jasne-Angeles mogłabyś zostawić nas samych?Potem dokończymy rozmowę
-Oczywiście.I tak już muszę lecieć do domu.Widzimy się jutro.Do widzenia
Gdy kobieta odeszła młodzi poszli nad fontannę.
-To o czym chciałeś pogadać?
-Czy ty i Stefan to już przeszłość?
-Nie potrafię ci odpowiedzieć.A dlaczego pytasz?
-Nie idzie ukryć że mi się strasznie podobasz.Uwierz miałem wiele sympati ale do żadnej z nich nie poczułem tego co do ciebie.Mimo że znamy się tak krótko to zakochałem się w tobie i w twoich pięknych brązowych oczach.Tylko ty mnie rozumiesz.Sprawiasz że znów się uśmiecham.Że powracam do życia.Nigdy się tak nie czułem
Katina lekko się skrępowała.Chłopak przysuwał się do niej coraz bliżej.Spojrzał w jej oczy.Ich usta już miały się spotkać,gdy Katina odsuneła cię.Czuła coś do Fabia ale pomyślała o tym że sprawa z Stefanem jest jeszcze świeża i byłoby to nie fair wobec niego.
-Fabio przepraszam cię ale nie mogę-powiedziała roniąc łzę
-Dlaczego płaczesz?-spytał zatroskany chłopak
-Wiem że ci ciężko i nie chcę ci sprawiać więcej bólu.Mimo iż mówiłam wiele razy Stefanowi że z nim nie będę to ja nadal go kocham.Nie jestem pewna swoich uczuć i to mnie najbardziej martwi.
-Rozumiem.Jeżeli stanie się tak że z nim będziesz to proszę nie zamartwiaj się że mnie tym ranisz.Może kiedyś przyjdzie taki czas że będziemy mogli być razem.
Fabio pocałował dziewczynę w policzek i odjechał na swoim motorze.Katina wróciła do domu.W pokoju czekała na nią Elisa.Dziewczyna nie zwróciła nawet na nią uwagi i położyła się do łóżka i zaczęła płakać.Elisa zaniepokoiła się stanem współlokatorki
-Mała co jest?
-Nieważne-Oderwała się od swojej poduszki
-Jeżeli jest to nie ważne to dlaczego płaczesz?Czyżby chodziło o sprawy sercowe?
-Niestety tak.Dlaczego życie musiało mi się tak skomplikować?Z jednej strony stoi Stefan-chłopak którego kocham mimo tego że mnie zranił.Z drugiej zaś Fabio-chlopak z którym mam świetny kontakt,tylko ja go rozumiem,potrafię pocieszyć.Znamy się niedługo ale to co do niego czuje to nie tylko przyjaźń.Mimo iż mówił mi że jeżeli będę ze Stefanem to nic się nie stanie ale ja i tak wiem że go tym zranię.Nie wiem co zrobić
-Poważna sprawa.Stefana znasz jednak o wiele wiele dłużej.Poza tym mówisz ze go kochasz a on się stara jak może żebyście byli razem.Jeżeli Fabio dał ci wolną rękę to jest naprawdę twardy.Rozumiem ze do niego też coś czujesz ale jeżeli on potrafi pogodzić się z tym że nie będziecie razem chociażby na razie to może warto dać szansę Stefanowi?-wyjaśniła jej Elisa
-Może.....na razie musi się postarać żeby odzyskał moje zaufanie.Dziękuje ci za rozmowę
-Od tego są przyjaciółki
Dziewczyny przytuliły się.Katina położyła się spać bowiem nazajutrz miała mieć kolejną próbę z Fabio......
sobota, 3 maja 2014
Rozdzial 8: Niespodzianka
Nastał kolejny dzień.Katina obudziła się w średnim nastroju.Jednak prędko przypomniała sobie o chłopaku którego widziała wychodząc ze studia.Była ciekawa czy jest jego uczniem.Wtedy zadzwonił jej telefon.Dzwoniła Eva
-Cześć Katina.
-O cześć co sie dzieje?
-Przyjedź do Studia.
-Ale po co?
-Zobaczysz na miejscu.
-No dobrze.Będe za pare minut.
Katina dojechała na miejsce.Szła zamyślona.Nawet nie spostrzegła a była już na ziemi.Gdy otworzyła oczy ujrzała chłopaka którego widziała dnia poprzedniego w Studio-Fabio.
-Przepraszam cię szedłem zamyślony-tłumaczył się chłopak
-Nie szkodzi ja z resztą też.
-Jestem Fabio a ty?
-Przepraszam śpieszę się musze lecieć do koleżanek czekają na mnie.Do zobaczenia
-Do zobaczenia
Dziewczyna poszła do sali tanecznej.Tam czekały na nią Eva i Natalia
-Cześć dziewczyny
-Cześć
-To o co chodzi?
-Mamy dla ciebie niespodziankę-powiedziały
-Niespodziankę?
-Mhm..Pamiętasz jeszcze o zapisach i tym że potrzebujesz wsparcia w horeografi?-spytała Eva
-No jasne że tak ale co w związku z tym?
-No już pokaż się-krzyknęła Natalia
-Do kogo ty krzyczysz?-spytała Katina.Wtedy do sali wszedł Fabio.
-Nie sądziłem ze tak szybko się znowu spotkamy-powiedział
-Nie martw się ja też nie
-Poznaliście się już?-spytała Natalia
-Dosłownie przed chwilą wpadliśmy na siebie-powiedział chłopak
-Ale co ty tu robisz?-spytała lekko zdziwiona Kati
-Kati poznaj swojego tymczasowego nauczyciela tańca.Fabio jest najlepszym tańcerzem w Studio.
-Mamy tylko parę dni na zrobienie tego układu.Ale jeśli się postaramy to wyjdzie świetnie.-powiedział z entuzjazmem brunet
-Jasne to kiedy mielibyśmy zacząć?
-Tak jak mówiłem czasu nie jest zbyt wiele.Mogłabyś dziś o 18 ?Sala będzie akurat wolna
-Tak jasne.
Całą rozmowę podsłuchał Stefan.Zamierzał przyjść o tej godzinie do Studia.
-Ja już muszę lecieć Pa-powiedziała Kati
-Do zobaczenia
Dziewczyna wróciła do domu.Spakowała wszystko co będzie jej potrzebne na treningu.Zostało jej tylko poinformowanie wychowawczyni o jej zamiarach.
-Pani Rozalio-zawołała
-Słucham cie Katina
-Mam za niedługo próbę taneczną z moim znajomym wrócę o 20-powiedziała dziewczyna
-Dobrze iale uważaj na siebie.I poproś kolegę żeby koniecznie cię odprowadziłwychowawczyni
-Zgoda dziękuję
-Nie ma za co
Kati wszyła z domu.Szła dość wolno wiedząc że ma jeszcze dużo czasu.Gdy dotarła na miejsce Fabia jeszcze nie było.Po 20 minutahch chłopak dotarł na miejsce spotkania
-Przepraszam cię za spóźnienie.Mój autobus miał awarje i trochę się to przeciągneło.
-Nie szkodzi każdemu mogło się zdażyć.To jak zaczynamy?
-Jasne.Wymyśliłem o drodze 3 ósemki do układu.Lecą one tak-pokazał kroki
-I co myślisz?
-Są świetne
-To dalej próbujemy
Fabio zaczął tańczyć.Katina naśladowała jego ruchy.Z początku dziewczynie było ciężko ale z upływem minut nauczyła sie płynnie wykonywać te kroki.Aż sama była zdziwiona że tak szybko jej się to udało.
-No to już mam opanowane.Teraz ja ci pokażę jakiś krok
Dziewczyna próbowała zrobić obrót ale poślizgneła się.Na szczęście Fabio zdążył ją zlapać.Do akcji wkroczył zazdrosny Stefan,który przypatrywał się dwójce od samego początku ich spotkania.
-Zostaw ją Fabio-powiedział
-Co ty tu robisz Stefan?-spytała Katina
-Dlaczego się z nim tu spotkałaś?
-Stefan co cie to interesuje?Nie jesteśmy już razem więc nie rozumiem dlaczego wtrącasz się caly czas w moje życie.Zostaw mnie wreszcie w spokoju
-Ale Kati..
-Nie słyszałeś co powiedziała?Wyjdź stąd-powiedział zirytowany Fabio
-A co mi zrobisz?
-Zaraz się przekonasz.
Chłopcy zaczeli się bić.Katina próbowała ich rozdzielić bez skutku.
-Uspokojcie się!!!!-krzykneła z całych sił.Chłopcy wstali z podłogi.
-Jak wy możecie się tak zachowywać?No poprostu jak małe dzieci-dodała
-Przepraszam poniosło mnie-powiedział Fabio
-A ja nadal chcę z tobą pogadać-powiedział Stefan do dziewczyny
-Fabio dziekuje ci za lekcję.Mógłbyś zostawić nas samych?
-Jasne już idę-powiedział chłopak.Gdy już poszedł Stefan i Katina zaczeli rozmowę.
-O co ci chodzi?
-Dlaczego mi to robisz?
-Co ja ci takiego robię?
-Umawiasz się z innymi.
-Przypominam ci że nie jesteśmy już parą i mam prawo robić co chce.Czy to tak ciężko zrozumieć
-Tak bo wciąż cię kocham
-I co?Myślisz że jak powiesz "kocham cię"to padnę ci w ramiona?Liczą się czyny a nie puste słowa.Udowodnij mi że ci na mnie zależy.
-Dobrze zacznę od tego-powiedział Stefan po chwili całując Katinę
Stefan uśmiechnął się chwilkę i wyszedł.Dziewczyna siedziała w sali.Usłyszała skrzypienie podłogi.Podniosła głowę i uśmiechneła się.To był Fabio.
-Myślałaś że pójdę?Miałem zamiar cię jeszcze odprowadzić.
-Co prawda to myślałam że tak ale fajnie że jesteś.
Fabio odprowadził Katinę do domu.Po drodze rozmawiali.Złapali naprawdę dobry kontakt a przede wszystkim lepiej się poznali.Kto wie co z tego wyniknie......................
-Cześć Katina.
-O cześć co sie dzieje?
-Przyjedź do Studia.
-Ale po co?
-Zobaczysz na miejscu.
-No dobrze.Będe za pare minut.
Katina dojechała na miejsce.Szła zamyślona.Nawet nie spostrzegła a była już na ziemi.Gdy otworzyła oczy ujrzała chłopaka którego widziała dnia poprzedniego w Studio-Fabio.
-Przepraszam cię szedłem zamyślony-tłumaczył się chłopak
-Nie szkodzi ja z resztą też.
-Jestem Fabio a ty?
-Przepraszam śpieszę się musze lecieć do koleżanek czekają na mnie.Do zobaczenia
-Do zobaczenia
Dziewczyna poszła do sali tanecznej.Tam czekały na nią Eva i Natalia
-Cześć dziewczyny
-Cześć
-To o co chodzi?
-Mamy dla ciebie niespodziankę-powiedziały
-Niespodziankę?
-Mhm..Pamiętasz jeszcze o zapisach i tym że potrzebujesz wsparcia w horeografi?-spytała Eva
-No jasne że tak ale co w związku z tym?
-No już pokaż się-krzyknęła Natalia
-Do kogo ty krzyczysz?-spytała Katina.Wtedy do sali wszedł Fabio.
-Nie sądziłem ze tak szybko się znowu spotkamy-powiedział
-Nie martw się ja też nie
-Poznaliście się już?-spytała Natalia
-Dosłownie przed chwilą wpadliśmy na siebie-powiedział chłopak
-Ale co ty tu robisz?-spytała lekko zdziwiona Kati
-Kati poznaj swojego tymczasowego nauczyciela tańca.Fabio jest najlepszym tańcerzem w Studio.
-Mamy tylko parę dni na zrobienie tego układu.Ale jeśli się postaramy to wyjdzie świetnie.-powiedział z entuzjazmem brunet
-Jasne to kiedy mielibyśmy zacząć?
-Tak jak mówiłem czasu nie jest zbyt wiele.Mogłabyś dziś o 18 ?Sala będzie akurat wolna
-Tak jasne.
Całą rozmowę podsłuchał Stefan.Zamierzał przyjść o tej godzinie do Studia.
-Ja już muszę lecieć Pa-powiedziała Kati
-Do zobaczenia
Dziewczyna wróciła do domu.Spakowała wszystko co będzie jej potrzebne na treningu.Zostało jej tylko poinformowanie wychowawczyni o jej zamiarach.
-Pani Rozalio-zawołała
-Słucham cie Katina
-Mam za niedługo próbę taneczną z moim znajomym wrócę o 20-powiedziała dziewczyna
-Dobrze iale uważaj na siebie.I poproś kolegę żeby koniecznie cię odprowadziłwychowawczyni
-Zgoda dziękuję
-Nie ma za co
Kati wszyła z domu.Szła dość wolno wiedząc że ma jeszcze dużo czasu.Gdy dotarła na miejsce Fabia jeszcze nie było.Po 20 minutahch chłopak dotarł na miejsce spotkania
-Przepraszam cię za spóźnienie.Mój autobus miał awarje i trochę się to przeciągneło.
-Nie szkodzi każdemu mogło się zdażyć.To jak zaczynamy?
-Jasne.Wymyśliłem o drodze 3 ósemki do układu.Lecą one tak-pokazał kroki
-I co myślisz?
-Są świetne
-To dalej próbujemy
Fabio zaczął tańczyć.Katina naśladowała jego ruchy.Z początku dziewczynie było ciężko ale z upływem minut nauczyła sie płynnie wykonywać te kroki.Aż sama była zdziwiona że tak szybko jej się to udało.
-No to już mam opanowane.Teraz ja ci pokażę jakiś krok
Dziewczyna próbowała zrobić obrót ale poślizgneła się.Na szczęście Fabio zdążył ją zlapać.Do akcji wkroczył zazdrosny Stefan,który przypatrywał się dwójce od samego początku ich spotkania.
-Zostaw ją Fabio-powiedział
-Co ty tu robisz Stefan?-spytała Katina
-Dlaczego się z nim tu spotkałaś?
-Stefan co cie to interesuje?Nie jesteśmy już razem więc nie rozumiem dlaczego wtrącasz się caly czas w moje życie.Zostaw mnie wreszcie w spokoju
-Ale Kati..
-Nie słyszałeś co powiedziała?Wyjdź stąd-powiedział zirytowany Fabio
-A co mi zrobisz?
-Zaraz się przekonasz.
Chłopcy zaczeli się bić.Katina próbowała ich rozdzielić bez skutku.
-Uspokojcie się!!!!-krzykneła z całych sił.Chłopcy wstali z podłogi.
-Jak wy możecie się tak zachowywać?No poprostu jak małe dzieci-dodała
-Przepraszam poniosło mnie-powiedział Fabio
-A ja nadal chcę z tobą pogadać-powiedział Stefan do dziewczyny
-Fabio dziekuje ci za lekcję.Mógłbyś zostawić nas samych?
-Jasne już idę-powiedział chłopak.Gdy już poszedł Stefan i Katina zaczeli rozmowę.
-O co ci chodzi?
-Dlaczego mi to robisz?
-Co ja ci takiego robię?
-Umawiasz się z innymi.
-Przypominam ci że nie jesteśmy już parą i mam prawo robić co chce.Czy to tak ciężko zrozumieć
-Tak bo wciąż cię kocham
-I co?Myślisz że jak powiesz "kocham cię"to padnę ci w ramiona?Liczą się czyny a nie puste słowa.Udowodnij mi że ci na mnie zależy.
-Dobrze zacznę od tego-powiedział Stefan po chwili całując Katinę
Stefan uśmiechnął się chwilkę i wyszedł.Dziewczyna siedziała w sali.Usłyszała skrzypienie podłogi.Podniosła głowę i uśmiechneła się.To był Fabio.
-Myślałaś że pójdę?Miałem zamiar cię jeszcze odprowadzić.
-Co prawda to myślałam że tak ale fajnie że jesteś.
Fabio odprowadził Katinę do domu.Po drodze rozmawiali.Złapali naprawdę dobry kontakt a przede wszystkim lepiej się poznali.Kto wie co z tego wyniknie......................
środa, 23 kwietnia 2014
Rozdział 7: Trudna rozmowa
-Kati co jest?-zmartwiła się
-Nie nic nic-odezwała się
-Chodzi o Stefana?-spytała brunetka
-Co tu ukrywać no tak.
-Ale co on takiego zrobił?
-Okłamał mnie i zdradził z moja przyjaciółką.
-Przykro mi.
-Mi też bo to bardzo boli-znów posmutniała.Po chwili dobiegł do nich Stefan.Chłopak wyglądał na przejętego.Jego wzrok był bardzo poważny
-Katina pogadajmy-nalegał
-Odejdź od niej!-krzyknęła Eva
-Nie nie wtrącaj się-również krzyknął
-Nie kłóćcie się-powiedziała zdołowana szatynka po czym powiedziała-Eva nie martw się pogadam z nim chwilkę i przyjdę do Studia.Idź proszę
-No dobrze to czekam w środku-powiedziała
Dziewczyna odchodząc szepnęła Stefanowi na ucho "Jeżeli ją skrzywdzisz będziesz miał ze mną do czynienia".Po chwili młodzi zostali sami.
-O czym chcesz rozmawiać?-spytała
-O nas
-O nas?Kpisz sobie ze mnie?
-Nie posłuchaj.Powiem ci jak to było.Po tym wszystkim czułem się okropnie.Wyjechałem.Wróciłem zaledwie 3 miesiące temu nie mogąc o tobie zapomnieć.Bałem się jednak pójść do twojego domu dziecka.Los był jednak łaskaw i spotkałem Cię wtedy w parku.Myślisz że mi to tak łatwo przeszło?Osoba którą kochałem tak mocno odeszła przez moją głupotę.Myślisz że nie mam wyrzutów sumienia?
-Mnie też to boli....osoba którą tak kocham zdradziła mnie choć obiecywała że będzie ze mną na dobre i na złe.Mówiłeś że nigdy mnie nie zranisz...
Stefan nic nie odpowiedział.Bez chwili wahania pocałował ją.Kati poczuła się tak jak wtedy kiedy ona i on byli razem.Jednak nie chciała mu ulec.Bała się że tamta sytuacja może się powtórzyć.Kto raz skłamał już zawsze będzie kłamał.To tyczy się też zdrady.Katina odchyliła się.Stefan uśmiechną się do niej a ona do niego.Bez słowa chłopak odszedł.Szatynka wróciła do Studia
-Kati nic ci się nie stało?-spytała Eva
-Czego chciał Stefan?spytała Sofia
-Chciał pogadać o nas.Nie wiem co mam robić kocham go ale boli mnie to co zrobił.Boję się że jeśli znów mu zaufam to znowu mnie zrani.
-My bardzo lubimy Stefana ale to zwykły podrywacz.Może ty byłaś dla niego wyjątkowa.Ale jak z nim zerwałaś to umawiał się chyba z dwoma dziewczynami-powiedziała Natalia
-I proszę kolejny dowód na to że nie mogę mu jeszcze zaufać.-powiedziała Kati
-Ale mam nadzieje że przez niego nie zrezygnujesz ze Studia?-spytała Natalia
-No jasne że nie.Myślałaś że przez chłopaka porzucę swoje marzenie?Nigdy!-wykrzyknęła Katina
-To nie pozostaje nam nic innego jak życzyć Ci powodzenia!I rzecz jasna pomożemy ci z układem
-Dziękuje wam dziewczyny.Ja muszę już lecieć Pa
-Pa Do Zobaczenia
Katina wyszła ze Studia.Na dziedzińcu rozchodził się warkot silnika.Silnika motocyklu.A raczej dwóch.Na plac przyjechało dwóch młody chłopaków.Z stylu ubioru można było wywnioskować że to typy niegrzecznych chłopców.Jeden z nich miał srebrny kolczyk w brwi.Był brunetem.Jego grzywka opadała mu na oko a zdobiły ją czerwone pasemka.Drugi zaś był blondynem.On z kolei miał czarne pasemka.Oboje zeszli z motorów.Katina popatrzała chwilę na jednego z nich i poszła.Obydwaj chłopcy spojrzeli na nią.Jeden nawet się za nią odwrócił.Chłopcy zaczęli rozmowę
-Ej Frans widziałeś tą dziewczynę?-powiedział Fabio.
-No widziałem ładna-odpowiedział jego przyjaciel
-Tylko mi się tu nie zakochuj
-Nie mogę ci tego obiecać.Ciekawe co ona tu robiła.Może spytam się dziewczyn?
-No dobra idziemy.-Chłopcy poszli do Studia.Na korytarzu stały Eva,Sofia i Natalia.Niedaleko nich stał Stefan wraz z Tomasem.
-Cześć dziewczyny.-powiedzieli
-Cześć chłopaki co jest?
-Znacie dziewczynę która przed chwilą wychodziła?Taka szatynka,wysoka,niebieskie oczy,dosyć szczupła,ładnie ubrana-powiedział Fabio
Stefan usłyszał opis i od razu wiedział że chodzi o jego byłą.Ale nie chciał zaczynać awantury dopóki nie wiedział o co chodzi.
-Pewnie chodzi ci o Katinę.Tak znamy ją.Zapisuje się tu do Studia.A co spodobała ci się?Ale szczerze-powiedziała Eva
-Ymmm....A nawet gdyby to co?
-Aaa wiedziałam zakochałeś się-wypiszczała Sofia do rozmowy
-Niestety muszę cię rozczarować Kati jest zajęta-powiedział Stefan w trącając się
-Przez kogo?Może jeszcze przez ciebie?Zrozum ona nie da ci drugiej szansy-powiedziałaNatalia
- To tylko kwestia czasu.Narka-powiedział Stefan odchodząc
-Stefan był z tą dziewczyną?spytał Fabio
-Tak jakiś rok temu.-odpowiedziała Sofia
-Aha.Przyjdzie jeszcze tu przed castingiem?
-Tak jutro
-Dobra dzięki dziewczyny za informację Do zobaczenia
-Nie ma za co.Na razie-pożegnały się
Chłopcy odeszli.
-Mam rozumieć że przyjeżdżamy jutro byś mógł pogadać z tą laską ?spytał Francisco
-Proszę się zależy mi na tym-odpowiedział mu przyjaciel
-No dobra dobra niech ci będzie.To jak jedziemy jeszcze na rundkę?
-Nie mogę muszę jechać z rodzicami na obiad z ich znajomymi.Nie rozumiem po co tam im jestem potrzebny-powiedział Fabio
-Rozumiem to do jutra
-Do jutra
Chłopacy wsiedli na motocykle i każdy odjechał w swoją stronę......
-Nie nic nic-odezwała się
-Chodzi o Stefana?-spytała brunetka
-Co tu ukrywać no tak.
-Ale co on takiego zrobił?
-Okłamał mnie i zdradził z moja przyjaciółką.
-Przykro mi.
-Mi też bo to bardzo boli-znów posmutniała.Po chwili dobiegł do nich Stefan.Chłopak wyglądał na przejętego.Jego wzrok był bardzo poważny
-Katina pogadajmy-nalegał
-Odejdź od niej!-krzyknęła Eva
-Nie nie wtrącaj się-również krzyknął
-Nie kłóćcie się-powiedziała zdołowana szatynka po czym powiedziała-Eva nie martw się pogadam z nim chwilkę i przyjdę do Studia.Idź proszę
-No dobrze to czekam w środku-powiedziała
Dziewczyna odchodząc szepnęła Stefanowi na ucho "Jeżeli ją skrzywdzisz będziesz miał ze mną do czynienia".Po chwili młodzi zostali sami.
-O czym chcesz rozmawiać?-spytała
-O nas
-O nas?Kpisz sobie ze mnie?
-Nie posłuchaj.Powiem ci jak to było.Po tym wszystkim czułem się okropnie.Wyjechałem.Wróciłem zaledwie 3 miesiące temu nie mogąc o tobie zapomnieć.Bałem się jednak pójść do twojego domu dziecka.Los był jednak łaskaw i spotkałem Cię wtedy w parku.Myślisz że mi to tak łatwo przeszło?Osoba którą kochałem tak mocno odeszła przez moją głupotę.Myślisz że nie mam wyrzutów sumienia?
-Mnie też to boli....osoba którą tak kocham zdradziła mnie choć obiecywała że będzie ze mną na dobre i na złe.Mówiłeś że nigdy mnie nie zranisz...
Stefan nic nie odpowiedział.Bez chwili wahania pocałował ją.Kati poczuła się tak jak wtedy kiedy ona i on byli razem.Jednak nie chciała mu ulec.Bała się że tamta sytuacja może się powtórzyć.Kto raz skłamał już zawsze będzie kłamał.To tyczy się też zdrady.Katina odchyliła się.Stefan uśmiechną się do niej a ona do niego.Bez słowa chłopak odszedł.Szatynka wróciła do Studia
-Kati nic ci się nie stało?-spytała Eva
-Czego chciał Stefan?spytała Sofia
-Chciał pogadać o nas.Nie wiem co mam robić kocham go ale boli mnie to co zrobił.Boję się że jeśli znów mu zaufam to znowu mnie zrani.
-My bardzo lubimy Stefana ale to zwykły podrywacz.Może ty byłaś dla niego wyjątkowa.Ale jak z nim zerwałaś to umawiał się chyba z dwoma dziewczynami-powiedziała Natalia
-I proszę kolejny dowód na to że nie mogę mu jeszcze zaufać.-powiedziała Kati
-Ale mam nadzieje że przez niego nie zrezygnujesz ze Studia?-spytała Natalia
-No jasne że nie.Myślałaś że przez chłopaka porzucę swoje marzenie?Nigdy!-wykrzyknęła Katina
-To nie pozostaje nam nic innego jak życzyć Ci powodzenia!I rzecz jasna pomożemy ci z układem
-Dziękuje wam dziewczyny.Ja muszę już lecieć Pa
-Pa Do Zobaczenia
Katina wyszła ze Studia.Na dziedzińcu rozchodził się warkot silnika.Silnika motocyklu.A raczej dwóch.Na plac przyjechało dwóch młody chłopaków.Z stylu ubioru można było wywnioskować że to typy niegrzecznych chłopców.Jeden z nich miał srebrny kolczyk w brwi.Był brunetem.Jego grzywka opadała mu na oko a zdobiły ją czerwone pasemka.Drugi zaś był blondynem.On z kolei miał czarne pasemka.Oboje zeszli z motorów.Katina popatrzała chwilę na jednego z nich i poszła.Obydwaj chłopcy spojrzeli na nią.Jeden nawet się za nią odwrócił.Chłopcy zaczęli rozmowę
-Ej Frans widziałeś tą dziewczynę?-powiedział Fabio.
-No widziałem ładna-odpowiedział jego przyjaciel
-Tylko mi się tu nie zakochuj
-Nie mogę ci tego obiecać.Ciekawe co ona tu robiła.Może spytam się dziewczyn?
-No dobra idziemy.-Chłopcy poszli do Studia.Na korytarzu stały Eva,Sofia i Natalia.Niedaleko nich stał Stefan wraz z Tomasem.
-Cześć dziewczyny.-powiedzieli
-Cześć chłopaki co jest?
-Znacie dziewczynę która przed chwilą wychodziła?Taka szatynka,wysoka,niebieskie oczy,dosyć szczupła,ładnie ubrana-powiedział Fabio
Stefan usłyszał opis i od razu wiedział że chodzi o jego byłą.Ale nie chciał zaczynać awantury dopóki nie wiedział o co chodzi.
-Pewnie chodzi ci o Katinę.Tak znamy ją.Zapisuje się tu do Studia.A co spodobała ci się?Ale szczerze-powiedziała Eva
-Ymmm....A nawet gdyby to co?
-Aaa wiedziałam zakochałeś się-wypiszczała Sofia do rozmowy
-Niestety muszę cię rozczarować Kati jest zajęta-powiedział Stefan w trącając się
-Przez kogo?Może jeszcze przez ciebie?Zrozum ona nie da ci drugiej szansy-powiedziałaNatalia
- To tylko kwestia czasu.Narka-powiedział Stefan odchodząc
-Stefan był z tą dziewczyną?spytał Fabio
-Tak jakiś rok temu.-odpowiedziała Sofia
-Aha.Przyjdzie jeszcze tu przed castingiem?
-Tak jutro
-Dobra dzięki dziewczyny za informację Do zobaczenia
-Nie ma za co.Na razie-pożegnały się
Chłopcy odeszli.
-Mam rozumieć że przyjeżdżamy jutro byś mógł pogadać z tą laską ?spytał Francisco
-Proszę się zależy mi na tym-odpowiedział mu przyjaciel
-No dobra dobra niech ci będzie.To jak jedziemy jeszcze na rundkę?
-Nie mogę muszę jechać z rodzicami na obiad z ich znajomymi.Nie rozumiem po co tam im jestem potrzebny-powiedział Fabio
-Rozumiem to do jutra
-Do jutra
Chłopacy wsiedli na motocykle i każdy odjechał w swoją stronę......
poniedziałek, 21 kwietnia 2014
Rozdział 6: Studio El Tiempo
Szatynka wstała dziś nadzwyczaj wcześnie.Miała przynajmniej czas na zastanowienie się nad wszystkim.W głowie miała istny mętlik,którego nie mogła poukładać.Na zegarze zawidniała godzina 7 30.To pora o której dziewczyna powinna się obudzić.Doprowadziła się do porządku i wyszła z domu.Przed szkołą stali już Mechi Blanca oraz Gabriel
-Cześć kochana
-Cześć a wy co tak wcześnie?
-A tak jakoś.-powiedzieli wszyscy
-I jak zapisujesz się do studia?-spytała rudowłosa
-A wiecie co tak!Nie będę się zastanawiać.Jest to dla mnie ogromna szansa i chcę z niej skorzystać.-powiedziała z entuzjazmem
-I tak trzymaj -Powiedziała Blanca
-No to masz jeszcze ponad tydzień na opracowanie układu tanecznego,napisanie piosenki,oraz zagranie utworu na gitarze lub keybordzie.Wyrobisz się?-spytał Gabriel
-Jasne!Przecież mam was z wami wszystko możliwe.O ile zechcecie mi pomóc-powiedziała
-Skoro nie mamy nic zadane bo lekcji nie było to może pójdziesz dziś ze mną do studia?Musze iść na chwilę do siostry więc ja cię zaprowadzę a ona pokaże ci resztę-powiedziała Mercedes
-Z chęcią pójdę
-Ja już lecę jestem umówiony z Danielem-powiedział Gabriel
-Ja muszę pomóc mamie w domu Ciao
-Ciao Blanca- powiedziały dziewczyny
-No to zostałyśmy same.To co idziemy?
-Idziemy
Do Studia ze szkoły Katiny był nie mały kawałek drogi.Gdy dotarły zobaczyły niziutką brunetkę.To była właśnie Eva
-Cześć Mechi.Przedstawisz mnie?-spytała siostrę
-Jasne.Katina to Eva.
-Miło mi cię poznać-powiedziała brunetka
-Mi również-uśmiechnęła się
-No to tak.Eva Kati idzie za 2 tygodnie na zapisy.Pokazałabyś jej Studio i przedstawiła znajomym?
-No jasne.
-Ok daj klucze do domu bo o nich zapomniałam.
-Mechi znowu?-zirytowała się
-Oj wiem co ja mogę poradzi-zaśmiała się rudowłosa
-Dobra masz i idź muszę zająć się Kati.Czasem wydaje mi się że to ja jestem tą starszą
-Też cię kocham siostra.Pa
-Tak tak idź już bo nie zdążysz na wyprzedaż-zażartowała
Eva zaczęła oprowadzać Katinę po Studio.Budynek z zewnątrz pomalowany w ciepłych i żywych kolorach wyglądał bardzo zachęcająco.Korytarze zdobił kolor biały oraz akcenty takie jak plakaty czy kolorowe szafki.
-No to tak Cała szkoła jest podzielona na 3 części czyli tyle ile jest profili.My znajdujemy się w części taneczno-muzycznej.Jest tu 6 sal.3 od tańca 2 od śpiewu i 1 muzyczna w której znajdują się instrumenty.Jest jeszcze pokój nauczycielski,pokój dyrektora i hol w,którym spędzamy czas na przerwach-tłumaczyła Eva
-Ok rozumiem
-O popatrz tam są moi znajomi zapoznam cię z nimi-powiedziała wskazując na grupkę siedzącą przy oknie
-Cześć wam to Katina
-Katina poznaj to:Tomas,Luis,Natalia,Sofia
-Cześć miło nam-powiedzieli żwawo wszyscy.
Dziewczyny szybko załapały kontakt.Tomas mało się odzywał.Nagle podeszła do nich nieznajoma Katinie dziewczyna.
-O proszę cała hołota się tu zebrała-zaśmiała się
-Teresa przymknij się nie widzisz że nikt nie jest zainteresowany tym co mówisz?-powiedziała zirytowana Eva
-To źle jestem tutaj najbardziej uzdolniona a wy w porównaniu ze mną jesteście beztalenciami-kpiła z grupki
-Teresa idź stąd.Czy do tej poru nie dociera do ciebie że nikt nie lubi twojego towarzystwa poza Pablo?-powiedział Tomas
-Nie to nie idę od was.Jeszcze zarażę się tym beztalenciem od was.Jednak nie nic nie jest w stanie odebrać talentu Teresie Verduzco
-Idź już!!-krzykneli wszyscy
Po tym jak Teresa odeszła grupka zaczęła dyskusję
-Jezu jak ona mnie irytuje!-krzyknęła Eva
-A myślisz że mnie nie?Jej paplanie doprowadza mnie do szału-odpowiedziała Natalia
-A co poradzicie jej nie da się już pomóc-dodał Tomas
-Może jak przez swoje zachowanie wyleci ze Studia to dopiero zrozumie-pomyślała Sofia
-I ona takie sceny często odstawia?-spytała Katina
-Bardzo często.Ona ma wybrane ofiary,którym uprzykrza życie swoimi dennymi morałami i tym że to ona jest najwspanialsza.Niestety my jesteśmy tymi ofiarami i to nasza zguba.-wytłumaczył jej Luis
-Ja nie wiem ile zdołam jej jeszcze słuchać.I pomyśleć że ja z nią kiedyś byłem-powiedział Tomas
-No na prawdę Tomi nie wierze jak z nią mogłeś być-powiedziała Eva
-Ale to było dawno.A z resztą kiedyś byłem inny i wiele się od tamtego czasu zmieniło.-powiedział Tomas
Rozmowa toczyła się jeszcze chwilkę.Wtedy Katina poczuła dłoń na swoim ramieniu.Odczuła oddech jakieś osoby.Wtedy usłyszała "Cześć Piękna" . Odwróciła się i zobaczyła Stefana.Była bardzo zdziwiona jego obecnością właśnie w tym miejscu.
-Stefan?Co ty tu robisz?-spytała dziewczyna
-Głupie pytanie,jestem uczniem tego studia-odpowiedział pewnie Stefan.Do rozmowy wtrąciła się Eva
-Wy się znacie?-spytała zakłopotana
-Niestety tak i to od dawna-powiedziała Katina
-Czemu niestety?Tworzyliśmy piękną parę-powiedział łapiąc ją za talię Stefan
-Dopóki tego nie zepsułeś-odparła i wyrwała się mu Katina
-A więc to ty!-Krzyknęły dziewczyny razem
-Co ja?odpowiedziała szatynka nie wiedząc o co chodzi
-No ty jesteś tą tajemniczą byłą dziewczyną Stefana.Bardzo dużo o tobie mówił.Jeszcze nawet wtedy gdy byliście razem.-odpowiedziała radośnie zaskoczona Eva
-Naprawdę?-spytała Katina
-Otóż tak.Wiedzą prawie wszystko.-odpowiedział Stefan
-No dobra gdzie się poznaliśmy?-spytała
-W parku-odpowiedziała Eva
-A jakim zwierzakiem znalezionym w parku opiekowaliśmy się?
-Małym gołębiem-odpowiedziała Natalia
-No dobra a dla czego się rozstaliśmy?
-Tego Stefan nie chciał nam powiedzieć-odpowiedziała Sofia
-I nawet lepiej nie mam ochoty do tego wracać-powiedziała Katina
Dziewczyna wybiegła bardzo smutna ze Studia.Eva pobiegła za nią chcąc dowiedzieć się o co chodzi...............
-Cześć kochana
-Cześć a wy co tak wcześnie?
-A tak jakoś.-powiedzieli wszyscy
-I jak zapisujesz się do studia?-spytała rudowłosa
-A wiecie co tak!Nie będę się zastanawiać.Jest to dla mnie ogromna szansa i chcę z niej skorzystać.-powiedziała z entuzjazmem
-I tak trzymaj -Powiedziała Blanca
-No to masz jeszcze ponad tydzień na opracowanie układu tanecznego,napisanie piosenki,oraz zagranie utworu na gitarze lub keybordzie.Wyrobisz się?-spytał Gabriel
-Jasne!Przecież mam was z wami wszystko możliwe.O ile zechcecie mi pomóc-powiedziała
-Skoro nie mamy nic zadane bo lekcji nie było to może pójdziesz dziś ze mną do studia?Musze iść na chwilę do siostry więc ja cię zaprowadzę a ona pokaże ci resztę-powiedziała Mercedes
-Z chęcią pójdę
-Ja już lecę jestem umówiony z Danielem-powiedział Gabriel
-Ja muszę pomóc mamie w domu Ciao
-Ciao Blanca- powiedziały dziewczyny
-No to zostałyśmy same.To co idziemy?
-Idziemy
Do Studia ze szkoły Katiny był nie mały kawałek drogi.Gdy dotarły zobaczyły niziutką brunetkę.To była właśnie Eva
-Cześć Mechi.Przedstawisz mnie?-spytała siostrę
-Jasne.Katina to Eva.
-Miło mi cię poznać-powiedziała brunetka
-Mi również-uśmiechnęła się
-No to tak.Eva Kati idzie za 2 tygodnie na zapisy.Pokazałabyś jej Studio i przedstawiła znajomym?
-No jasne.
-Ok daj klucze do domu bo o nich zapomniałam.
-Mechi znowu?-zirytowała się
-Oj wiem co ja mogę poradzi-zaśmiała się rudowłosa
-Dobra masz i idź muszę zająć się Kati.Czasem wydaje mi się że to ja jestem tą starszą
-Też cię kocham siostra.Pa
-Tak tak idź już bo nie zdążysz na wyprzedaż-zażartowała
Eva zaczęła oprowadzać Katinę po Studio.Budynek z zewnątrz pomalowany w ciepłych i żywych kolorach wyglądał bardzo zachęcająco.Korytarze zdobił kolor biały oraz akcenty takie jak plakaty czy kolorowe szafki.
-No to tak Cała szkoła jest podzielona na 3 części czyli tyle ile jest profili.My znajdujemy się w części taneczno-muzycznej.Jest tu 6 sal.3 od tańca 2 od śpiewu i 1 muzyczna w której znajdują się instrumenty.Jest jeszcze pokój nauczycielski,pokój dyrektora i hol w,którym spędzamy czas na przerwach-tłumaczyła Eva
-Ok rozumiem
-O popatrz tam są moi znajomi zapoznam cię z nimi-powiedziała wskazując na grupkę siedzącą przy oknie
-Cześć wam to Katina
-Katina poznaj to:Tomas,Luis,Natalia,Sofia
-Cześć miło nam-powiedzieli żwawo wszyscy.
Dziewczyny szybko załapały kontakt.Tomas mało się odzywał.Nagle podeszła do nich nieznajoma Katinie dziewczyna.
-O proszę cała hołota się tu zebrała-zaśmiała się
-Teresa przymknij się nie widzisz że nikt nie jest zainteresowany tym co mówisz?-powiedziała zirytowana Eva
-To źle jestem tutaj najbardziej uzdolniona a wy w porównaniu ze mną jesteście beztalenciami-kpiła z grupki
-Teresa idź stąd.Czy do tej poru nie dociera do ciebie że nikt nie lubi twojego towarzystwa poza Pablo?-powiedział Tomas
-Nie to nie idę od was.Jeszcze zarażę się tym beztalenciem od was.Jednak nie nic nie jest w stanie odebrać talentu Teresie Verduzco
-Idź już!!-krzykneli wszyscy
Po tym jak Teresa odeszła grupka zaczęła dyskusję
-Jezu jak ona mnie irytuje!-krzyknęła Eva
-A myślisz że mnie nie?Jej paplanie doprowadza mnie do szału-odpowiedziała Natalia
-A co poradzicie jej nie da się już pomóc-dodał Tomas
-Może jak przez swoje zachowanie wyleci ze Studia to dopiero zrozumie-pomyślała Sofia
-I ona takie sceny często odstawia?-spytała Katina
-Bardzo często.Ona ma wybrane ofiary,którym uprzykrza życie swoimi dennymi morałami i tym że to ona jest najwspanialsza.Niestety my jesteśmy tymi ofiarami i to nasza zguba.-wytłumaczył jej Luis
-Ja nie wiem ile zdołam jej jeszcze słuchać.I pomyśleć że ja z nią kiedyś byłem-powiedział Tomas
-No na prawdę Tomi nie wierze jak z nią mogłeś być-powiedziała Eva
-Ale to było dawno.A z resztą kiedyś byłem inny i wiele się od tamtego czasu zmieniło.-powiedział Tomas
Rozmowa toczyła się jeszcze chwilkę.Wtedy Katina poczuła dłoń na swoim ramieniu.Odczuła oddech jakieś osoby.Wtedy usłyszała "Cześć Piękna" . Odwróciła się i zobaczyła Stefana.Była bardzo zdziwiona jego obecnością właśnie w tym miejscu.
-Stefan?Co ty tu robisz?-spytała dziewczyna
-Głupie pytanie,jestem uczniem tego studia-odpowiedział pewnie Stefan.Do rozmowy wtrąciła się Eva
-Wy się znacie?-spytała zakłopotana
-Niestety tak i to od dawna-powiedziała Katina
-Czemu niestety?Tworzyliśmy piękną parę-powiedział łapiąc ją za talię Stefan
-Dopóki tego nie zepsułeś-odparła i wyrwała się mu Katina
-A więc to ty!-Krzyknęły dziewczyny razem
-Co ja?odpowiedziała szatynka nie wiedząc o co chodzi
-No ty jesteś tą tajemniczą byłą dziewczyną Stefana.Bardzo dużo o tobie mówił.Jeszcze nawet wtedy gdy byliście razem.-odpowiedziała radośnie zaskoczona Eva
-Naprawdę?-spytała Katina
-Otóż tak.Wiedzą prawie wszystko.-odpowiedział Stefan
-No dobra gdzie się poznaliśmy?-spytała
-W parku-odpowiedziała Eva
-A jakim zwierzakiem znalezionym w parku opiekowaliśmy się?
-Małym gołębiem-odpowiedziała Natalia
-No dobra a dla czego się rozstaliśmy?
-Tego Stefan nie chciał nam powiedzieć-odpowiedziała Sofia
-I nawet lepiej nie mam ochoty do tego wracać-powiedziała Katina
Dziewczyna wybiegła bardzo smutna ze Studia.Eva pobiegła za nią chcąc dowiedzieć się o co chodzi...............
Rozdział 5: Lekcje odwołane
Nazajutrz lekcje w szkole zostały odwołane.Uczniowie bardzo się z tego powodu cieszyli.Wszyscy poszli do domu z wyjątkiem Mercedes,Katiny,Blanci i Gabriela.Postanowili nie marnować takiego pięknego dni ai poszli do parku.Grupka usiadła sobie na trawie w otoczeniu drzew.Katina z Balncą poszły po lody.Szły alejką.Wtem zauważył je Stefan
-Dziewczyny czekajcie
-To Stefan?Co on tu robi?-szepneła Blanca do Katiny
-Nie wiem-odpowiedziała
-Cześć-powiedział
-Cześć-uśmiechnęły się nieszczerze
-Co ty tu robisz Stefan?-spytała Katina
-Miałem ogromną nadzieje że spotkam tu ciebie i proszę jesteś.
-My musimy iść-powiedziała drobna szatynka
-O nie Katina tym razem tak prędko mi nie uciekniesz-powiedział Stefan łapiąc ją za rękę po czym powiedział do Blanci -Porywam ją na kilka minut
-No niech będzie-powiedziała zirytowana
Stefan wraz zeswoją bylą oddalili się trochę od miejsca w którym przebywają przyjaciele dziewczyny
-O co ci chodzi Stefan?
-Naprawdę nie wiesz?-spojrzał jej w oczy
-Domyślam się ale przecież wiesz co ja o tym myślę-odwróciła wzrok
-Wiem,ale mam nadzieje że w krótkim czasie to się zmieni-złapał ją delikatnie za nadgarstek
-Chciałabym to zobaczyć-wyszarpnęła mu się
-I zobaczysz-szepnął Katinie do ucha a następnie pocałował ją w policzek i odszedł....
Szatynka była zaintrygowana ale i zła całą sytuacją.Nie rozumiała czego chce od niej Stefan po tym wszystkim co się wydarzyło.Dziewczyna wróciła do swoich przyjaciół
-Dlaczego cie tak długo nie było?-spytał Daniel
-A nie ważne-powiedziała z uśmiechem
-Na pewno?
-Tak.No przecież uśmiecham się.Naprawdę wszystko w pożądku.
Uczniowie klasy 2 przesiedzieli w parku jeszcze dobre 2 godziny po czym wszyscy udali się do swoich domów.Katina podczas powrotu do ośrodka zastanawiała się czy powiedzieć o wszystkim współlokatorce.Zdecydowała jednak że nie powie jej nic by nie zamartwiała się jej problemami.Lecz czy to będzie dobre posunięcie niewiadomo......
-Dziewczyny czekajcie
-To Stefan?Co on tu robi?-szepneła Blanca do Katiny
-Nie wiem-odpowiedziała
-Cześć-powiedział
-Cześć-uśmiechnęły się nieszczerze
-Co ty tu robisz Stefan?-spytała Katina
-Miałem ogromną nadzieje że spotkam tu ciebie i proszę jesteś.
-My musimy iść-powiedziała drobna szatynka
-O nie Katina tym razem tak prędko mi nie uciekniesz-powiedział Stefan łapiąc ją za rękę po czym powiedział do Blanci -Porywam ją na kilka minut
-No niech będzie-powiedziała zirytowana
Stefan wraz zeswoją bylą oddalili się trochę od miejsca w którym przebywają przyjaciele dziewczyny
-O co ci chodzi Stefan?
-Naprawdę nie wiesz?-spojrzał jej w oczy
-Domyślam się ale przecież wiesz co ja o tym myślę-odwróciła wzrok
-Wiem,ale mam nadzieje że w krótkim czasie to się zmieni-złapał ją delikatnie za nadgarstek
-Chciałabym to zobaczyć-wyszarpnęła mu się
-I zobaczysz-szepnął Katinie do ucha a następnie pocałował ją w policzek i odszedł....
Szatynka była zaintrygowana ale i zła całą sytuacją.Nie rozumiała czego chce od niej Stefan po tym wszystkim co się wydarzyło.Dziewczyna wróciła do swoich przyjaciół
-Dlaczego cie tak długo nie było?-spytał Daniel
-A nie ważne-powiedziała z uśmiechem
-Na pewno?
-Tak.No przecież uśmiecham się.Naprawdę wszystko w pożądku.
Uczniowie klasy 2 przesiedzieli w parku jeszcze dobre 2 godziny po czym wszyscy udali się do swoich domów.Katina podczas powrotu do ośrodka zastanawiała się czy powiedzieć o wszystkim współlokatorce.Zdecydowała jednak że nie powie jej nic by nie zamartwiała się jej problemami.Lecz czy to będzie dobre posunięcie niewiadomo......
Rozdział 4: Zaskakujące spotkanie
Katina chodziła po parku już bardzo długo.Nie mogła ani na chwile oderwać myśli od Stefana.Dręczyło ją to.Może dla tego że bardzo go kochała.Niektórym może się wydawać rozstali przez jedną głupotę.Ale dla piętnastolatki to było bardzo bolesne.Stało się to rok temu.Katina i Stefan byli ze sobą szczęśliwi.Pewnego dnia mieli spotkać się w parku.Szatynka tam już na niego czekała.Wtem napisał do niej że nie przyjdzie ponieważ musi pomóc koledze w przeprowadzce.Dziewczyna trochę się zawiodła ale nie miała do niego żalu.Poszła do domu.Po dwóch godzinach przyszła do niej Blanca i wyciągnęła ją do baru.Tam dziewczyna doznała szoku.Zobaczyła Stefana całującego się z jej znajomą Laurą.Nie potrafiła wybaczyć dwóch rzeczy:Kłamstwa i Zdrady.To było dla niej za wiele.Wyszła.Zobaczył to Stefan.Wybiegł za nią.Zaczął się tłumaczyć.Dziewczyna nie chciała go słuchać.Zerwała z nim.Stefan próbował ją przeprosić.Przychodził pod dom z kwiatami.Ona płakała ponieważ bardzo go kochała.Jednak nie potrafiła mu wybaczyć.Po pewnym czasie chłopak zrezygnował.Zrozumiał ze to dalej nie ma sensu,że Katina mu nie wybaczy.Kontakt się urwał.Mimo że minęło tak dużo czasu szatynka nie potrafiła o tym zapomnieć.W końcu rozbolały ją nogi.Usiadła na ławce i spuściła głowę w dół.Wtem usłyszała znajomy głos
-Katina?-spytał-
Dziewczyna podniosła głowę by zobaczyć twarz chłopaka który ją zaczepił-Stefan?-spytała zdziwiona dziewczyna
-Ile to czasu minęło?Teraz jesteś jeszcze piękniejsza.
-Daruj sobie te słowa nie są mi potrzebne
-Przepraszam cię za to wszystko co się wydarzyło
-Co było minęło i już nie wróci.Mimo że byłeś dla mnie ważny to nie umiem ci wybaczyć
-Byłem ważny?Już nie jestem?
-Ja muszę już iść.-nie chciała odpowiadać na to pytanie
-Już uciekasz?Zobaczymy się jeszcze?
-To zależy tylko od ciebie.
Katina odeszła.Nie mogła uwierzyć że spotkała Stefana.W jego czarnych oczach błyskały lśniące iskierki.W szatynce na nowo odżyły dawne uczucia.Nie wiedziała co ma myśleć.Z jednej strony nadal go kochała ale z drugiej bardzo przez niego cierpiała.Wróciła do domu.Elisa była sama w pokoju.Katina zakluczyła drzwi żeby nikt nie wszedł.
-Dlaczego wyszłaś bez słowa?Martwiłam się
-Znalazłam zdjęcie moje i Stefana.Na nowo sobie o wszystkim przypomniałam
-Tak mi przykro.
-Jak by tego było mało zgadnij kogo spotkałam
-Kogo?
-Otóż Stefana
-Nie.......jak to?spytała z niedowierzaniem
-W parku.Siedziałam na ławce.Wtedy usłyszałam znajomy głos.To był jego głos.Zdziwiłam się bardzo.Znów do niego coś poczułam.Te jego czarne oczy mówiły wszystko.
-To takie piękne-rozmarzyła się
-Ale nie zapominajmy ile wycierpiałam przez niego-ściągnęła ja na ziemię
-No też racja ale dlaczego nie chcesz dać mu szansy?Rozumiem ze przez niego cierpiałaś ale nadal go kochasz prawda?Po za tym byliście świetną parą
-Jasne ze kocham ale ja nie potrafię.Boję się że jeżeli z nim będę to w głowie zawsze będę mieć naszą kłótnie i rozstanie.
-A może się zmienił.Może już taki nie jest.Świat należy do odważnych.Spróbuj chociaż
-Kto wie.Może i się zmienił ale to nie dla mnie
-Dlaczego?Daj mu szansę.Zobaczysz może będzie tak jak kiedyś
-Nigdy już nie będzie tak jak kiedyś przecież doskonale o tym wiesz
-Obiecaj że chociaż spróbujesz
-Elisa nie przyciskaj mnie.Nie mogę ci tego obiecać.Proszę cię nie truj już tylko mnie przytul.
-No choć tu do mnie-powiedziała Elisa
-Kocham Cię siostra-powiedziała Katina tuląc Elisę
-Ja Ciebie też.
-Dobra teraz idę spać.Dobranoc
-Dobranoc Kati
Następnego dnia w szkole dziewczynę zaczepiła Mercedes.
-Cześć
-Cześć Mercedes
-Przepraszam cię za tamto "krzywe spojrzenie"-wyjaśniała
-Nic nie szkodzi.Coś się stało?-spytała
-Chodzi o Gabriela.Zerwałam z nim i chce się zemścić-szyderczo się uśmiechnęła
-To jednak z nim byłaś?On mi mówił ze kiedyś byliście razem i zerwaliście
-A to podły kłamca.Pomożesz mi?
-Ale jak?
-Mam plan-powiedziała
-Jaki?
-Już ci mówię........
Po wysłuchaniu planu Mechi szatynka nie mogła się doczekać aż go zrealizują.
Po lekcjach zadzwoniła do Gabriela by przyszedł na szkolny basen.Chłopak zgodził się.Po 10 minutach był już na miejscu
-Po to mnie tu wezwałaś?-spytał
-Jeżeli nie jesteś z Mercedes to może ty i ja moglibyśmy spróbować.Co ty na to?
-Brzmi kusząco
Marcedes stała za plecami Gabriela który znajdował się bardzo blisko krawędzi basenu.W pewnej chwili poczuł jej oddech na plecach.Już miał zamiar się odwrócić wtedy Katina go pocałowała żeby nie zrujnować planu. Katina odsunęła się lekko i wraz z Mechi wrzuciły chłopaka do basenu.
-A masz za flirtowanie z dwoma dziewczynami na raz.Z nami się nie zadziera-wykrzyczały obie
Mina Gabriela była bezcenna.W końcu dzięki pomocy Katiny Mechi odegrała się na swoim niewiernym byłym.
-To było mistrzowskie-powiedziała Mercedes
-A widziałaś jego minę?Zdziwienie na najwyższym poziomie-zaśmiała się
-Jeszcze raz cię przepraszam za tamto-powiedziała rudowłosa
-Nie no nic się nie stało
-To jak przyjaciółki?
-Przyjaciółki-uśmiechnęła się po czym dodała-Mam pytanie
-Zamieniam się w słuch
-Znasz może Studio el Tiempo?
-Tak chodzi tam moja siostra Eva.Za 2 tygodnie mają odbyć się zapisy wezmę w nich udział a ty?
-Jeszcze nie wiem.
-W razie czego dzwoń do mnie.Pomogę ci.Na zapisach trzeba zaśpiewać dowolną piosenkę,zatańczyć i zagrać na gitarze lub keybordzie własny utwór.Może to i trochę dużo ale jest otworem do spełnienia swoich marzeń.
Słowa Mercedes co raz bardziej przekonywały Katine o zapisaniu się do Studia.Lecz miała drobne wątpliwości co do tego czy się tam odnajdzie..............
-Katina?-spytał-
Dziewczyna podniosła głowę by zobaczyć twarz chłopaka który ją zaczepił-Stefan?-spytała zdziwiona dziewczyna
-Ile to czasu minęło?Teraz jesteś jeszcze piękniejsza.
-Daruj sobie te słowa nie są mi potrzebne
-Przepraszam cię za to wszystko co się wydarzyło
-Co było minęło i już nie wróci.Mimo że byłeś dla mnie ważny to nie umiem ci wybaczyć
-Byłem ważny?Już nie jestem?
-Ja muszę już iść.-nie chciała odpowiadać na to pytanie
-Już uciekasz?Zobaczymy się jeszcze?
-To zależy tylko od ciebie.
Katina odeszła.Nie mogła uwierzyć że spotkała Stefana.W jego czarnych oczach błyskały lśniące iskierki.W szatynce na nowo odżyły dawne uczucia.Nie wiedziała co ma myśleć.Z jednej strony nadal go kochała ale z drugiej bardzo przez niego cierpiała.Wróciła do domu.Elisa była sama w pokoju.Katina zakluczyła drzwi żeby nikt nie wszedł.
-Dlaczego wyszłaś bez słowa?Martwiłam się
-Znalazłam zdjęcie moje i Stefana.Na nowo sobie o wszystkim przypomniałam
-Tak mi przykro.
-Jak by tego było mało zgadnij kogo spotkałam
-Kogo?
-Otóż Stefana
-Nie.......jak to?spytała z niedowierzaniem
-W parku.Siedziałam na ławce.Wtedy usłyszałam znajomy głos.To był jego głos.Zdziwiłam się bardzo.Znów do niego coś poczułam.Te jego czarne oczy mówiły wszystko.
-To takie piękne-rozmarzyła się
-Ale nie zapominajmy ile wycierpiałam przez niego-ściągnęła ja na ziemię
-No też racja ale dlaczego nie chcesz dać mu szansy?Rozumiem ze przez niego cierpiałaś ale nadal go kochasz prawda?Po za tym byliście świetną parą
-Jasne ze kocham ale ja nie potrafię.Boję się że jeżeli z nim będę to w głowie zawsze będę mieć naszą kłótnie i rozstanie.
-A może się zmienił.Może już taki nie jest.Świat należy do odważnych.Spróbuj chociaż
-Kto wie.Może i się zmienił ale to nie dla mnie
-Dlaczego?Daj mu szansę.Zobaczysz może będzie tak jak kiedyś
-Nigdy już nie będzie tak jak kiedyś przecież doskonale o tym wiesz
-Obiecaj że chociaż spróbujesz
-Elisa nie przyciskaj mnie.Nie mogę ci tego obiecać.Proszę cię nie truj już tylko mnie przytul.
-No choć tu do mnie-powiedziała Elisa
-Kocham Cię siostra-powiedziała Katina tuląc Elisę
-Ja Ciebie też.
-Dobra teraz idę spać.Dobranoc
-Dobranoc Kati
Następnego dnia w szkole dziewczynę zaczepiła Mercedes.
-Cześć
-Cześć Mercedes
-Przepraszam cię za tamto "krzywe spojrzenie"-wyjaśniała
-Nic nie szkodzi.Coś się stało?-spytała
-Chodzi o Gabriela.Zerwałam z nim i chce się zemścić-szyderczo się uśmiechnęła
-To jednak z nim byłaś?On mi mówił ze kiedyś byliście razem i zerwaliście
-A to podły kłamca.Pomożesz mi?
-Ale jak?
-Mam plan-powiedziała
-Jaki?
-Już ci mówię........
Po wysłuchaniu planu Mechi szatynka nie mogła się doczekać aż go zrealizują.
Po lekcjach zadzwoniła do Gabriela by przyszedł na szkolny basen.Chłopak zgodził się.Po 10 minutach był już na miejscu
-Po to mnie tu wezwałaś?-spytał
-Jeżeli nie jesteś z Mercedes to może ty i ja moglibyśmy spróbować.Co ty na to?
-Brzmi kusząco
Marcedes stała za plecami Gabriela który znajdował się bardzo blisko krawędzi basenu.W pewnej chwili poczuł jej oddech na plecach.Już miał zamiar się odwrócić wtedy Katina go pocałowała żeby nie zrujnować planu. Katina odsunęła się lekko i wraz z Mechi wrzuciły chłopaka do basenu.
-A masz za flirtowanie z dwoma dziewczynami na raz.Z nami się nie zadziera-wykrzyczały obie
Mina Gabriela była bezcenna.W końcu dzięki pomocy Katiny Mechi odegrała się na swoim niewiernym byłym.
-To było mistrzowskie-powiedziała Mercedes
-A widziałaś jego minę?Zdziwienie na najwyższym poziomie-zaśmiała się
-Jeszcze raz cię przepraszam za tamto-powiedziała rudowłosa
-Nie no nic się nie stało
-To jak przyjaciółki?
-Przyjaciółki-uśmiechnęła się po czym dodała-Mam pytanie
-Zamieniam się w słuch
-Znasz może Studio el Tiempo?
-Tak chodzi tam moja siostra Eva.Za 2 tygodnie mają odbyć się zapisy wezmę w nich udział a ty?
-Jeszcze nie wiem.
-W razie czego dzwoń do mnie.Pomogę ci.Na zapisach trzeba zaśpiewać dowolną piosenkę,zatańczyć i zagrać na gitarze lub keybordzie własny utwór.Może to i trochę dużo ale jest otworem do spełnienia swoich marzeń.
Słowa Mercedes co raz bardziej przekonywały Katine o zapisaniu się do Studia.Lecz miała drobne wątpliwości co do tego czy się tam odnajdzie..............
Rozdział 3: Powrót do wspomnień
Tego dnia Katina obudziła się szczęśliwa i wypoczęta.Miało to związek z wydarzeniami dnia wczorajszego.Dziewczyna włożyła na siebie niebieskie dżinsy,czerwone trampki i jej ulubiony siwy sweterek.Poszła do toalety.Nałożyła róż na policzki,błyszczyk na usta,wytuszowała rzęsy i ułożyła włosy.Poszła do szkoły.Przed budynkiem zauważyła Gabriela z nieznajomą jej dziewczyną.Gabriel miał to do siebie iż mimo swojego młodego wieku miał ogromną słabość do dziewczyn.Katina jeszcze o tym nie wiedziała.Podeszła do dwójki uczniów
-Cześć Gabriel-uśmiechnęła się
-O cześć Katina
-Kim jesteś?-powiedziała rudowłosa dziewczyna
-Mogłabym zapytać cię o to samo-odpowiedziała Katina
-Pora was zapoznać Katina to Mercedes.Mercedes to Katina
Dziewczyna spojrzała na Katinę nieprzyjemnym wzrokiem.Wiedziała że kolegować się raczej nie będą.Katina nie postała z nimi długo ponieważ śpieszyła się na zajęcia.Tam czekały na nią jej przyjaciółka -Blanca.Ona też mieszkała w domu dziecka razem z Katiną.Blance adoptowali jednak przed dwoma laty.Kati zazdrościła jej że znalazła kochającą rodzinę,której ona nigdy nie miała.Po za tym Blanca była śliczną dziewczyną.Jej długie czarne włosy i piękne piwne oczy przyciągały wielu chłopców.Nie była jednak w pełni naturalna ponieważ zawsze nakładała dużo makijażu.Zdaniem Katiny była ładniejsza w naturalnej wersji ale nie miała nic do gadania.Usiadła przy niej.Do klasy przyszedł nauczyciel chemii.Najbardziej znienawidzonego przedmiotu Katiny.Było w tym przedmiocie coś co zniechęcało dziewczynę do jego nauki.Następnie Katinę czekała jeszcze lekcja muzyki,matematyki i geografii.Z tych trzech najbardziej lubiła muzykę.Katina skończyła zajęcia.Miała zamiar już iść do domu gdy w połowie drogi zatrzymał ją Gabriel
-Katina czekaj-krzykną
-O co chodzi?-spytała
-Mogę cie odprowadzić?przygryzł wargę
-A w jakim to celu?spytała z pewnymi podejrzeniami
-Poznać cię bliżej przy okazji zobaczyć gdzie mieszkasz-zaśmiał się
-Twoja dziewczyna nie ma nic przeciwko temu?
-Jaka dziewczyna?zdziwił się
-No ta Mercedes
-Ona nie jest moją dziewczyną
-Nie?Wyglądało że tak.I to jej spojrzenie mówiło wszystko.
-To nie tak.Mercedes i ja byliśmy kiedyś razem ale to koniec.Teraz jesteśmy przyjaciółmi.
-No dobrze choć pójdziemy pogadamy.
Po drodze jeszcze kupili lody w pobliskim parku.Katina zatrzymała się przed domem dziecka.Gabriel nie za bardzo wiedział jeszcze wtedy dlaczego
-Dlaczego zatrzymaliśmy się tutaj?-spytaj ze zdziwieniem
-Bo tu jest mój dom-posmutniała
-To ty tu....-już miał dokończyć kiedy Katina szybko wtrąciła swoje:
-Tak
-Przykro mi-także posmutniał
-Nie potrzebuje łaski naprawdę.W sumie nie jest tu najgorzej ale i tak źle mi tutaj.Dobra ja lecę Ciao
-Poczekaj-powiedział
-O co chodzi?-spytała
-Mógłbym przytulić cię na pożegnanie?
-No jasne-powiedziała i po chwili była już w ramionach blondyna.
Szybko jednak się oderwała gdyż z okna poczęła wołać ją jej współlokatorka
-Katina choć szybko-krzyknęła
-O co chodzi Elisa?
-Nie marudź tylko choć
-To Do zobaczenia-powiedział Gabriel
-Do zobaczenia-odpowiedziała szatynka
Katina czym prędzej pośpieszyła do swojego pokoju.Ku zdziwieniu był tam chłopak Elisy-Rodrigo
Dziewczyna miała z nim bardzo dobry kontakt.
-OO co za niespodzianka.Cześć Rodri-powiedziała do siedzącego na jej łóżku chłopaka
- Cześć Katina.Jak w szkole?-spytał
-Jakoś leci.A ty co siedzisz na moim łóżku?
-Jak chcesz mogę zejść-powiedział
-A siedź sobie ale stąd jest bliżej do ciastek Blancki-zaśmiała się
-Blanca zrobiła te pyszne ciastka?Już schodzę!-wykrzyknął zeskakując z piętrowego łóżka Katiny
-Hahaha to zawsze na ciebie działa.
Katina weszła na swoje łóżko i zaczęła szperać w pościeli szukając pamiętnika.W nim przypadkiem na ostatniej stronie znalazła stare zdjęcie swoje i jej byłego chłopaka-Stefana.Wtedy przypomniała sobie te wszystkie chwile spędzone z nim.Niestety przypomniała sobie również o powodzie ich rozstania.Katina posmutniała.Wyszła bez słowa do parku.......
-Cześć Gabriel-uśmiechnęła się
-O cześć Katina
-Kim jesteś?-powiedziała rudowłosa dziewczyna
-Mogłabym zapytać cię o to samo-odpowiedziała Katina
-Pora was zapoznać Katina to Mercedes.Mercedes to Katina
Dziewczyna spojrzała na Katinę nieprzyjemnym wzrokiem.Wiedziała że kolegować się raczej nie będą.Katina nie postała z nimi długo ponieważ śpieszyła się na zajęcia.Tam czekały na nią jej przyjaciółka -Blanca.Ona też mieszkała w domu dziecka razem z Katiną.Blance adoptowali jednak przed dwoma laty.Kati zazdrościła jej że znalazła kochającą rodzinę,której ona nigdy nie miała.Po za tym Blanca była śliczną dziewczyną.Jej długie czarne włosy i piękne piwne oczy przyciągały wielu chłopców.Nie była jednak w pełni naturalna ponieważ zawsze nakładała dużo makijażu.Zdaniem Katiny była ładniejsza w naturalnej wersji ale nie miała nic do gadania.Usiadła przy niej.Do klasy przyszedł nauczyciel chemii.Najbardziej znienawidzonego przedmiotu Katiny.Było w tym przedmiocie coś co zniechęcało dziewczynę do jego nauki.Następnie Katinę czekała jeszcze lekcja muzyki,matematyki i geografii.Z tych trzech najbardziej lubiła muzykę.Katina skończyła zajęcia.Miała zamiar już iść do domu gdy w połowie drogi zatrzymał ją Gabriel
-Katina czekaj-krzykną
-O co chodzi?-spytała
-Mogę cie odprowadzić?przygryzł wargę
-A w jakim to celu?spytała z pewnymi podejrzeniami
-Poznać cię bliżej przy okazji zobaczyć gdzie mieszkasz-zaśmiał się
-Twoja dziewczyna nie ma nic przeciwko temu?
-Jaka dziewczyna?zdziwił się
-No ta Mercedes
-Ona nie jest moją dziewczyną
-Nie?Wyglądało że tak.I to jej spojrzenie mówiło wszystko.
-To nie tak.Mercedes i ja byliśmy kiedyś razem ale to koniec.Teraz jesteśmy przyjaciółmi.
-No dobrze choć pójdziemy pogadamy.
Po drodze jeszcze kupili lody w pobliskim parku.Katina zatrzymała się przed domem dziecka.Gabriel nie za bardzo wiedział jeszcze wtedy dlaczego
-Dlaczego zatrzymaliśmy się tutaj?-spytaj ze zdziwieniem
-Bo tu jest mój dom-posmutniała
-To ty tu....-już miał dokończyć kiedy Katina szybko wtrąciła swoje:
-Tak
-Przykro mi-także posmutniał
-Nie potrzebuje łaski naprawdę.W sumie nie jest tu najgorzej ale i tak źle mi tutaj.Dobra ja lecę Ciao
-Poczekaj-powiedział
-O co chodzi?-spytała
-Mógłbym przytulić cię na pożegnanie?
-No jasne-powiedziała i po chwili była już w ramionach blondyna.
Szybko jednak się oderwała gdyż z okna poczęła wołać ją jej współlokatorka
-Katina choć szybko-krzyknęła
-O co chodzi Elisa?
-Nie marudź tylko choć
-To Do zobaczenia-powiedział Gabriel
-Do zobaczenia-odpowiedziała szatynka
Katina czym prędzej pośpieszyła do swojego pokoju.Ku zdziwieniu był tam chłopak Elisy-Rodrigo
Dziewczyna miała z nim bardzo dobry kontakt.
-OO co za niespodzianka.Cześć Rodri-powiedziała do siedzącego na jej łóżku chłopaka
- Cześć Katina.Jak w szkole?-spytał
-Jakoś leci.A ty co siedzisz na moim łóżku?
-Jak chcesz mogę zejść-powiedział
-A siedź sobie ale stąd jest bliżej do ciastek Blancki-zaśmiała się
-Blanca zrobiła te pyszne ciastka?Już schodzę!-wykrzyknął zeskakując z piętrowego łóżka Katiny
-Hahaha to zawsze na ciebie działa.
Katina weszła na swoje łóżko i zaczęła szperać w pościeli szukając pamiętnika.W nim przypadkiem na ostatniej stronie znalazła stare zdjęcie swoje i jej byłego chłopaka-Stefana.Wtedy przypomniała sobie te wszystkie chwile spędzone z nim.Niestety przypomniała sobie również o powodzie ich rozstania.Katina posmutniała.Wyszła bez słowa do parku.......
Rozdział 2: Ciekawa znajomość
Dni w domu dziecka były zazwyczaj bardzo długie i najczęściej nudne.Katina często musiała wymyślić sobie jakieś zajęcie.Pięknego niedzielnego dnia poszła pobiegać do parku.Biegła alejką słuchając swojego ulubionego zespołu.Z nad przeciwka nadjeżdżał rowerzysta.Najwidoczniej był rozkojarzony ponieważ nie patrzył przed siebie i nie zauważył szatynki.Już miało dojść do zderzenia gdy pojawił się tajemniczy blondyn,który zepchnął Katinę na trawnik:
-Nic ci się nie stało?Nieźle byś oberwała od tego rowerzysty-powiedział żartobliwie chłopak
-Nie nic mi się nie stało dziękuję ci.Gdyby nie ty to nie wiem co cy było -wydusiła
-Jestem Gabriel-przedstawił się
-Miło mi ja jestem Katina.
-Ej momencik ja chyba cię skądś kojarzę.Czy ty przypadkiem nie chodzisz do Colegions nr 4 przy ulicy Gran Via?
-Tak chodzę tam!Ty też?
-Tak do klasy 2f a ty?
-Do 2c.Nie dziwię się że mogłam Cię nawet nie zauważyć.Ta szkoła jest ogromna
-Zgadzam się z tobą jest spora-chwilę później dodał-Mam za chwilę próbę mojego zespołu chcesz iść ze mną?
-Masz zespół?Ja kocham muzykę sama też śpiewam.
-Naprawdę?To świetnie.Ogólnie gramy na razie covery znanych utworów.Jeżeli będziesz chciała możesz zaśpiewać z nami
-Z chęcią
-To jak idziemy?
-A co mi szkodzi idziemy-uśmiechnęła się
Młodzi poszli do garażu znajomego Gabriela-Roberta.U niego odbywały się wszystkie próby zespołu.Na miejscu byli już członkowie zespołu.Gabriel bez chwili zastanowienia przedstawił Katinę przyjaciołom:
-Kochani poznajcie to Katina.Chodzi do naszej szkoły do klasy 2c
-Cześć-odpowiedzieli wszyscy z uśmiechem
-Katina poznaj to Andrea,Roberto i Daniel
-Cześć miło mi was poznać
-Dobra skoro już się poznaliście to zabieramy się do grania-powiedział Gabriel
-Jasne a co zagramy?-zapytała Andrea
-Katina może ty dasz jakiż pomysł?-zapytał Daniel
-Hmm..a może tak piosenkę Maite Peronni?Na przykład Tu y Yo? .
-Świetny pomysł.Kocham twórczość tej dziewczyny.Chcesz zaśpiewać z nami?-zapytała Andrea
-Jasne tyle tylko że nie wiem czy ja potrafię śpiewać-odpowiedziała Katina
-Jak to nie wiesz?
-No tak po prostu zawsze śpiewałam tak by nikt nie słyszał.Nie powiem troszkę się wstydzę
-Nie ma czego.Śpiewać każdy może-powiedziała
-No dobrze.Skoro tak mówisz
Wszyscy stanęli na swoje miejsca.Muzyka wydobywana przez klawisze i gitarę zaczęła rozbrzmiewać.Po chwili swój wokal rozpoczęła Katina.Cały czas miała zamknięte oczy by nic jej nie rozproszyło.Andrea z podziwem patrzyła na szatynkę.Była oczarowana jej głosem.Chłopcy też byli pod wrażeniem.Powolutku muzyka cichła,głos Katiny też.Piosenka dobiegła końca.
-Masz śliczny głos-powiedziała Andrea
-O tak jest naprawdę piękny.Masz talent.-powiedzieli Daniel i Roberto
-Nie myślałaś by zapisać się do Studia el Tiempo?-zapytał z ciekawością Gabriel
-Pierwsze słyszę o tym miejscu-odpowiedziała Katina
-To szkoła,w której można rozwijać swoje pasje oraz talenty.Są trzy profile; sportowy,plastyczno-teatralny i muzyczno-taneczny.To szkoła dla osób z uzdolnieniami a ty nie wątpliwie je posiadasz-powiedział Gabriel -Sama nie wiem.To byłaby dla mnie szansa ale problem w tym że jestem nieśmiała i nie wiem czy poradziłabym tam sobie.Przemyślę to zgoda?
-Dobrze ale przemyśl to porządnie.Nie możesz zmarnować takiego głosu-powiedziała Andrea
~~ ~~
Dziewczyna była bardzo podekscytowana możliwością spełnienia
swoich marzeń.Była to dla niej ogromna szansa.Lecz czy podejmie się wyzwania jeszcze sama nie wie.....
Rozdział 1: Niesprawiedliwa przeszłość
Katina to 15-letnia dziewczyna pochodzenia
greckiego.Jako małe dziecko wraz z rodzicami przeniosła się do
Madrytu.Los jednak spowodował że trafiła do domu dziecka.Przez wszystkie
lata spędzone w ośrodku swoją mamę
widziała tylko raz.Było to 2 lata temu.Kati miała wtedy 13 lat.Mimo
swego dość młodego wieku z całych sił nienawidziła swojej matki,która
odebrała jej szansę na normalne życie u boku kochających rodziców.
~~
.Dziewczyna siedziała w swoim pokoju wraz z współlokatorką Elisą,którą uważała za swoją siostrę.Obie siedziały spokojnie do momentu w którym przyszła pani dyrektor.
-Katino masz gościa-powiedziała łagodnie
-A któż to może być?-spytała sama siebie w myślach.
Isabel zaprowadziła swoją podopieczną do pokoju gościnnego.
Tam czekała na nią siedząca przy stole Constanza-jej mama.Katina zamarła.Nie wiedziała co zrobić.W środku była jak wulkan pełen różnych uczuć.Z jednej strony cieszyła się że w końcu ją pozna,ale z drugiej miała ochotę wykrzyczeć jej w twarz co z niej za matka.Powoli zbliżyły się do niej.Wtedy Kati zobaczyła że jej mama płacze.Kobieta wstała i przytuliła dziewczynę.Mówiła pod nosem tylko "przepraszam cię córeczko".Po chwili cichy zapytała
-Może usiądziemy?
-Dobrze-mruknęła Katina-O czym chcesz rozmawiać?
-Chcę cię niezmiernie przeprosić za te wszystkie lata
-Coś szybko się obudziłaś-przerwała jej
-Tak wiem...ale nie potrafiłam spojrzeć ci w oczy.Wiem że jestem złą matką.Wybacz mi proszę.
-Wybaczyć?Tobie?Po tylu latach?Uważasz że jeżeli popłaczesz mi się tu i powiesz te puste słowa to ci wybaczę?Liczą się czyny a nie słowa.Ale i tak nikt ani nic nie odda mi 13 lat bez rodziny-powiedziała płacząc
-Dziecko postaw się w mojej sytuacji.Gdy cię urodziłam miałam 16 lat sama byłam jeszcze dzieckiem.Twoja babcia wyrzuciła mnie z domu.Nie umiałam sobie poradzić.Nie zarabiałam pieniędzy.Wolałam żebyś była w domu dziecka niż byś umarła prze zemnie z głodu.
-Na pewno było inne wyjście.Mogłaś mnie oddać komuś znajomemu a nie instytucji,która nie potrafi znaleźć mi rodziny zastępczej.Nie chcę już rozmawiać proszę cię odejdź.
Kobieta posłuchała córki i odeszła w milczeniu...........
~~
.Dziewczyna siedziała w swoim pokoju wraz z współlokatorką Elisą,którą uważała za swoją siostrę.Obie siedziały spokojnie do momentu w którym przyszła pani dyrektor.
-Katino masz gościa-powiedziała łagodnie
-A któż to może być?-spytała sama siebie w myślach.
Isabel zaprowadziła swoją podopieczną do pokoju gościnnego.
Tam czekała na nią siedząca przy stole Constanza-jej mama.Katina zamarła.Nie wiedziała co zrobić.W środku była jak wulkan pełen różnych uczuć.Z jednej strony cieszyła się że w końcu ją pozna,ale z drugiej miała ochotę wykrzyczeć jej w twarz co z niej za matka.Powoli zbliżyły się do niej.Wtedy Kati zobaczyła że jej mama płacze.Kobieta wstała i przytuliła dziewczynę.Mówiła pod nosem tylko "przepraszam cię córeczko".Po chwili cichy zapytała
-Może usiądziemy?
-Dobrze-mruknęła Katina-O czym chcesz rozmawiać?
-Chcę cię niezmiernie przeprosić za te wszystkie lata
-Coś szybko się obudziłaś-przerwała jej
-Tak wiem...ale nie potrafiłam spojrzeć ci w oczy.Wiem że jestem złą matką.Wybacz mi proszę.
-Wybaczyć?Tobie?Po tylu latach?Uważasz że jeżeli popłaczesz mi się tu i powiesz te puste słowa to ci wybaczę?Liczą się czyny a nie słowa.Ale i tak nikt ani nic nie odda mi 13 lat bez rodziny-powiedziała płacząc
-Dziecko postaw się w mojej sytuacji.Gdy cię urodziłam miałam 16 lat sama byłam jeszcze dzieckiem.Twoja babcia wyrzuciła mnie z domu.Nie umiałam sobie poradzić.Nie zarabiałam pieniędzy.Wolałam żebyś była w domu dziecka niż byś umarła prze zemnie z głodu.
-Na pewno było inne wyjście.Mogłaś mnie oddać komuś znajomemu a nie instytucji,która nie potrafi znaleźć mi rodziny zastępczej.Nie chcę już rozmawiać proszę cię odejdź.
Kobieta posłuchała córki i odeszła w milczeniu...........
Subskrybuj:
Posty (Atom)